کارخانه های فولادی به طرز شگفت آوری قیمت ورودی غیرقابل انعطافی را ارائه می دهند. از آنجا که آن ها در معرض تحرک قیمت ها هستند، مواد اولیه را معمولاً با شاخص هایی که برای خرید و تسویه حساب های مالی استفاده می شوند، حفظ می کنند. با این حال، صادرات فولاد نهایی (یک چهارم از تولید جهانی) همچنان با وجود مذاکرات دوجانبه، غیرقابل حفظ است. این امر وضعیت فعلی صنعت فولاد را تغییر می دهد. هرکسی که در دهه های گذشته به این صنعت پیوسته، ممکن است بداند که فولاد در اواخر دهه 1990 به عنوان یک صنعت رو به افول بنظر می رسد. در دهه های گذشته، رشد بازار آسیا به طور مؤثری چرخه عمر صنعت را دوباره زنده کرد و وضعیت رو به افول را تغییر داد. پنج مرحله چرخه عمر صنعت شامل: آغاز، رشد، نوسان، بلوغ و کاهش است. چین طی چند سال گذشته با اعمال برخی تعرفه ها در طول سال های 2017-18 "در حال انحطاط" است.  با حرکت تولید فراتر از تقاضا، حالا صنعت در مرحله دیگری قرار دارد. با کاهش رقابت شرکت کنندگان در بازار در حال حاضر از شدت رقابت در صنعت فولاد کاسته شده است. اما در خارج از چین تا به امروز هیچ تلاشی برای کاهش تخلفات مبتنی بر قیمت در بازارهای گسترده آسیا صورت نگرفته است.

در حال حاضر ویتنام برای واردات فولاد، برای فروش تناژ با کشور هایی مثل هند، چین، ژاپن، کره جنوبی، تایوان، روسیه، ترکیه و برزیل در رقابت است. این رقابت بیش از حد مبتنی بر هزینه است. چین می تواند بیشترین تناژ را تأمین کند، و هند با کمی تخفیف بر قیمت های چین غلبه می کند. برای رقابتی ماندن بازار، چین نیز باید قیمت خود را پایین بیاورد و بنابراین چرخه باز هم ادامه می یابد. علاوه بر این تمام کشور های فولادی دیگر نیز در حال تلاش برای رقابت با غول های فولادی هستند. اما در این میان، شرکت کنندگان منطقی با قیمت ها رقابت نمی کنند. اما این اولین دوره تولید بیش از حد فولاد در آسیا است، بنابراین چه راه حل هایی وجود دارد؟ دو موضوع جداگانه وجود دارد: اول رقابت بیش از حد مبتنی بر بازار لحظه ای، و دوم عدم ثبات قیمت ها بصورت کوتاه مدت در بازار جهانی است که گاهی اوقات از مبانی بازار جدا می شود. در اینجا شناسایی قیمت تعیین کننده و متوقف کردن رقابت با آن، تعیین کننده قیمت با توجه به حجم گسترده تولید چین بوده و هست.

***ورق گرم صادراتی چین

قیمت ورق گرم صادراتی چین حاشیه سود را بر اساس سودآوری بازار داخلی تعیین می کند. از طرفی صادرات ورق نازک بار به بازارهای رقابتی باعث می شود دیگران بتوانند برچسب های صادراتی را افزایش دهند. این قضیه این به این معنی است که خریداران و فروشندگان می توانند از قیمت های رقابتی اطمینان حاصل کنند بدون این که قیمت ورق گرم صادراتی چین به طور مداوم در سطح جهانی قابل رقابت باشد. همبستگی بین قیمت ورق سیاه صادراتی چین با مواد ژاپنی، هندی و تایوانی بالاتر از 90 pc است، که همانند ترکیه می باشد. این یک قیمت جهانی فولاد است. چگونه فروشندگان یا خریداران فولاد می توانند با رعایت اصول قیمت ها، همگام با سیاست حرکت کنند؟ تهدید های موجود و به کارگیری تعرفه های تجاری بین ایالات متحده و چین، باعث افزایش شدید قیمت فولاد در چین و در سطح جهانی شد، زیرا جنگ جهانی تجارت باعث کندی اقتصاد شده است. آتش بس مربوط به دسامبر 2018 تا مارس 2019 این روند را معکوس کرد، اما پیش از آن که تعرفه های جدید ماه می اعمال شود، دوباره قیمت ها افت پیدا کرد.

در ماه مارس ، چین یک قرارداد برای فروش ورق گرم در بازار آتی تنظیم کرد که رشد حجم اولیه نشان می دهد، آینده قیمت این محصول قابل رویت است و روند بازار، قیمت را تضمین می کند. برای تولید کنندگان فولاد که می توانند در معرض خطر افزایش قیمت مواد اولیه، پس از معاملات آتی سنگ آهن، قرار بگیرند، بهتر این است که در بین هزینه های ورودی و قیمت های خروجی آن ها، حاشیه سود قابل قبولی تعیین شود. متعادل کردن بازار چین در حال حاضر هم از طریق معاملات بازار داخلی و هم قراردادهای آتی داخلی برای ذغال سنگ کک ، سنگ آهن و فولاد انجام می شود. اما این هنوز برای بازارهای صادراتی ورق گرم پیشنهاد نمی شود چرا که مذاکرات دوجانبه هنوز در حال انجام است. در اینجا فروشندگان و خریداران درگیر مذاکرات ناامید کننده و بی پایانی در مورد قیمت ثابت شده هستند و کسانی که با چین رقابت می کنند، اغلب تلاش می کنند تا پیشنهادات را سریع تغییر دهند. کارخانجات ژاپنی و کره جنوبی بیش از یک بار در هفته پیشنهاد های صادراتی خود را به روز می کنند، در این فاصله زمانی ممکن است قیمت آن ها بسیار گران تر شوند یا به طور غیر ارادی ارزان تر شوند.

فلزات آنلاین