چهارشنبه, ۲ تیر , ۱۴۰۰ 14 ذو القعدة 1442 Wednesday, 23 June , 2021 ساعت ×
× کاربر گرامی! قیمت محصولات فولادی بروز رسانی شد مشاهده قیمت ها

بررسی عناصر آلیاژی بر روی خواص فولاد

شناسه : 1037 ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۵:۳۵

کربن (C)
کربن مهمترین و موثرترین عنصر آلیاژی در فولادها می باشد و بالاترین تاثیررا در ساختار آن دارد.

پ
پ

هر فولاد آلیاژ شده علاوه بر کربن عناصر آلیاژی دیگری نظیرسیلیسیم – منگنز – فسفر و گوگرد را به همراه خواهد داشت، بطوریکه این عناصر به شکلی ناخواسته به هنگام فرایند تولید در فولاد باقی خواهند ماند.
منگنز (Mn)
منگنز سرعت خنک شدن بحرانی را به شدت کم می کند به همین دلیل سختی پذیری و نقطه تسلیم و استحکام نهایی را افزایش می دهد.با اضافه نمودن منگنز تاثیرات مطلوبی در قابلیت های آهنگری وجوشکاری فولاد بوجود میآید و بطور قابل ملاحظه ای عمق سختی فولادها را بیشتر میکند. مهمترین خاصیت منگنز ترکیب با گوگرد بوده و از ترکیب شدن گوگرد با آهن جلوگیری می نماید.
سیلیسیوم (Si)
سیلیس استحکام فولاد را افزایش میدهد وسختی پذیری را زیاد میکند. همچنین مقاومت سایشی را افزایش میدهد. به علت افزایش استحکام تسلیم، عنصر اصلی در فولادهای فنراست. در مقادیر بالای سیلیس، سختی پذیری و استحکام فولاد افزایش می یابد ولی این افزایش همراه با کاهش شکلپذیری و انرژی ضربه است.
فسفر (P)
فسفر خاصیت ماشینکاری، براده برداری، شکنندگی در حالت سرد و استحکام در حالت گرم را افزایش داده و مقاومت در برابر ضربه را کاهش میدهد.
گوگرد (S)
نقطه تسلیم و مقاومت در برابر کشش فولادرا تغییر نمیدهد. درفولادهای خوش تراش وجود گوگرد عامل مهمی است.در واقع، یکی از راههای افزایش قابلیت ماشینکاری،اضافه کردن گوگرد به ترکیب فولاد است. وقتی ابزار برش روی سطح قطعه کار می کنند، به علت وجود سولفات منگنز طول پلیسه ها کوتاه تر می شوند و نقش روان کار را نیز ایفا می کنند و در نتیجه صافی سطح بیشتر می شود.

کروم (Cr)
کروم عنصر اصلی در فولادهای زنگ نزن است.علل اصلی در افزودن کروم به ترکیب فولاد افزایش سختی پذیری فولاد حفظ استحکام وسختی فولاد در دماهای بالا و شرایط کاری و افزایش مقاومت خوردگی در محیط های اکسیدکننده دانست. با افزایش درصدکروم، مقاومت خوردگی فولاد زیاد میشود وهمچنین در دماهای بالا مقاومت به اکسیداسیون آنها زیاد خواهد شد.
نیکل (Ni)
نیکل به عنوان عنصر آلیاژی در فولاد به همراه کروم استفاده می شود. نیکل سختی پذیری فولاد را افزایش می دهد. نیکل خودبه خود باعث افزایش مقاومت خوردگی می شود. 

ملیبدن (Mo)
این عنصر به طور معمول با عناصردیگر آلیاژ میشود. در فولاد کروم – نیکل دار و فولاد منگنزدار سبب ریز دانهسازی میشودو باعث بهبود قابلیت جوشکاری میشود و نقطه تسلیم و استحکام نهایی را بالا می برد. با ازدیاد درصد مولیبدن جوش پذیری کاهش مییابد.
کبالت (Co)
کبالت موجب بهبود استحکام مکانیکی فولاد در برابر دمای بالا می شود. لذا به عنوان یک عنصر آلیاژی در فولادهای ابزاری گرم کار مورد استفاده قرار میگیرد.
تنگستن (W)
تنگستن کاربرد زیادی در تولید فولادهای ابزار داشته و اخیرا در تولید فولادهای پرآلیاژی مقاوم در برابر حرارت نیز استفاده می شوند. سختی پذیری را افزایش میدهد واز افت سختی در دماهای بالا که امری رایج در نوک ابزار است جلوگیری می کند.
وانادیوم (V)
باافزودن وانادیم به فولادهای ابزار و آلیاژی سختی پذیری آنها افزایش مییابد. وانادیم به عنوان عنصرآلیاژی در فولادهای کربنی میکروآلیاژی استفاده میشود و تنها به مقدار کمی کافی است تا افزایش قابل توجهی در استحکام فولاد بدست آید.این عناصر به تنهایی و یا به صورت ترکیبی، مقاومت فولاد را بالا می برند.
تیتانیوم (Ti)
در فولادهای ضد زنگ نیز برای از بین بردن اثر مخرب کاربید کروم مورد استفاده قرار می گیرد.
نیوبیم (Nb)
در فولاد های ضد زنگ اثری مشابه تیتانیوم را داشته و به تنهایی و یا به همراه تیتانیوم مورد استفاده قرار میگیرد .
آلومینیوم (Al)
یکی از قویترین اکسیژن زداها و نیتروژن زداهاست و بر اساس نتایج بدست آمده تأثیر بسیار زیادی برای مقابله با کرنشهای ناشی از پیری دارد. در ترکیب با نیتروژن تشکیل نیترور سخت می دهد که باعث افزایش مقاومت در برابر پوستهای شدن میشود به همین دلیل به عنوان عنصری آلیاژی برای مقاومت حرارتی فولادها بکار میرود.
قلع (Sn)
نقطه تسلیم و مقاومت دربرابر کشش فولاد را تغییر نمی دهد ولی در نورد سرد مشکل زا می باشد. زیرا افزایش این عنصر در فولاد باعث ایجاد ترکیباتی میشود که دمای ذوب آنها پایین می باشد .

مس (Cu)
مس به عنوان یک فلز آلیاژی به تعداد بسیار کمی ازفولادها اضافه می شود. زیرا این فلز به زیرلایه های سطحی فولاد تمرکز یافته و درفرآیند شکل دهی گرم با نفوذ به مرز دانه ها، حساسیت سطحی را در فولادها بوجود میآورد. لذا به عنوان یک فلز مخرب در
فولادها محسوب میگردد. به واسطه حضور مس نقطه تسلیم و نسبت نقطه تسلیم به استحکام نهایی افزایش مییابد.
سرب (Pb)
باعث کم شدن خاصیت نورد در فولاد میشود.کیفیت سطحی فولاد را کم میکند. به دلیل افزایش خاصیت شکلگیری فولاد، درفولادهای اتومات بیشتر مورد استفاده می باشد.
ازت (N)
یک عنصر مخرب می باشد. ازت موجب شکنندگی فولاد شده وخواص خم شدگی آن را تخریب می نماید.
هیدروژن (H)
هیدروژن یک عنصر مخرب در فولاد تلقی میگردد. زیرا موجب تردی و شکنندگی فولاد میگردد.مخربتر ازنیتروژن بوده و انعطافپذیری را کم میکند.

این مطلب بدون برچسب می باشد.

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.