به گزارش مرکز فولاد ایرانیان و به نقل از روزنامه دنیای اقتصاد و به روایت آمارهای منتشر شده از سوی شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران، طی نیم دهه گذشته شاخص قیمت، پایینترین میزان رضایتمندی را در میان مشتریان داشته است. این نارضایتی هر چند ریشه در عملکرد خودروسازان داخلی دارد؛ اما به گفته بسیاری کارشناسان مهمترین عامل تاثیرگذار در این زمینه شامل مقایسه قیمتهای جهانی خودرو با محصولات داخلی است؛ بهطوریکه مشتری ایرانی با مقایسه قیمت خودروهای داخلی که عمدتا قدیمی و از کیفیت مطلوبی نیز برخوردار نیستند، با قیمت محصولات به روز دنیا، نمیتواند از این موضوع به سادگی بگذرد.
تمامی خودروسازان از جمله تولیدکنندگان داخلی، قیمت خودرو را بر اساس قیمت تمام شده محاسبه میکنند. حال آنکه در ایران مولفههای دیگری همچون تورم خودرو، هزینههای مواد مصرفی، دستمزد، کیفیت و حتی بهرهوری شرکت تولیدی را نیز باید به جریان قیمتگذاری افزود. از سوی دیگر در هیچ کشوری نهادی خارج از شرکت تولیدکننده خودرو به امر قیمتگذاری نمیپردازد؛ حال آنکه در ایران شورای رقابت با اطلاعاتی که شرکتهای خودروساز در اختیار این شورا قرار میدهد به امر قیمتگذاری میپردازد.
بنابراین در ایران برخلاف دیگر کشورها عرضه و تقاضا یا ارزش برند سهمی در قیمتگذاری ندارند؛ بلکه تفاهم شرکتهای خودروساز با شورای رقابت تعیینکننده نهایی قیمت خودرو است. اما قیمتگذاری خودروسازان خارجی طی پروسهای متفاوت از ایران صورت میگیرد؛ بهطوریکه آنها قیمت محصولات خود را براساس استراتژی «قیمتگذاری مبتنیبر بازار»، «ارزش برند» و در نهایت قیمتگذاری «نفوذی» تعیین میکنند.به این ترتیب، در اولین استراتژی یعنی «قیمتگذاری مبتنی بر بازار» تعیین قیمت خودرو براساس شرایط بازار و قیمت رقبا صورت میگیرد. در این استراتژی هر چند بازار نقش مهمی دارد، اما خودروسازان خارجی تلاش دارند با کاهش قیمت تمام شده محصولات خود را با شرایط رقابتی وارد بازار کنند. در این میان میزان تولید بر قیمت خودرو تاثیرگذار است. به این مضمون که هرچه تیراژ تولید خودرویی افزایش پیدا کند قیمت نیزکاهش مییابد با وجود این هرچه تیراژ پایینتر باشد قیمت خودرو نیز افزایش پیدا میکند.
در دومین استراتژی یعنی «مبتنیبر ارزش» قیمت خودرو براساس ارزش واقعی و ارزش درک شده تعیین میشود. این نوع قیمتگذاری بیشتر برای خودروهای لوکس صورت میگیرد. براساس این استراتژی، گاه دو خودرو از دو برند متفاوت عملکرد و تجهیزات یکسانی دارند اما قیمت خودرویی که ارزش برند آن بیشتر است، بالاتر است. و اما آخرین استراتژی «قیمتگذاری نفوذی» نام دارد؛ بهطوریکه برخی خودروسازان برای دستیابی به سهم بازار بهصورت مصنوعی قیمت پایینی را برای خودروی جدید خود در نظر میگیرند. در روش قیمتگذاری نفوذی، بنگاه برای رخنه در بازار، در ابتدا محصولی را با قیمت بسیار پایین ارائه میکند. هدف از این روش دستیابی به سهم بازار بالا، قابل قبول یا استانداردسازی بازار است. بیشتر خودروسازان چینی از این استراتژی برای نفوذ در بازارهای دنیا بهره میبرند. بهطوریکه هماکنون در این کشور تولید و عرضه خودروهای ارزان بهصورت جدی پیگیری میشود. در حالی خودروسازان خارجی طبق استانداردهای جهانی و با استراتژیهای تعریف شده به قیمتگذاری محصولات تولیدی میپردازند که تعیین قیمت در ایران روایتگر تداوم انحصار در صنعت خودرو کشور است؛ بنابراین تا زمانی که انحصار در تولید خودرو ادامه یابد حضور شورای رقابت نیز برای قیمتگذاری توجیه پیدا میکند حال آنکه اگر دولت از دخالت در این صنعت دست بردارد، تولید، کیفیت، کمیت و قیمتگذاری در مسیر استاندارد جهانی قدم برخواهد داشت.
منبع: روزنامه دنیای اقتصاد
ستاره امیرپور کارشناس ارشد دانشگاه صنعتی شریف
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه