کشور طی سالهای اخیر با بحران رکودی نسبتا سنگین دست و پنجه نرم می کند و از حجم مصرف داخلی در حوزه فولاد و برخی صنایع وابسته به بخش عمران کاسته شده است؛ در این بین صادرات، ضمن اینکه کلیدی راهگشا برای زنده نگه داشتن صنایع تولیدی و حفظ چرخه اشتغال محسوب می گردد از بعد درآمدزایی و ارزآوری در راستای کاهش وابستگی به نفت نیز از اهمیت ویژه و بسزایی برخوردار بوده و هست؛
هر چند علی رغم اینکه آمار کلی منتشره نسبتا خوب و امیدوار کننده به نظر می رسد، اما نکته مهمی که از دید بسیاری پنهان مانده قرار گیری دو شرکت نوردی همیشه مدعی در بین ۱۰ شرکت اول است؛ این تنوردکاران همواره با کلیدواژه “عرضه قطره چکانی” مدعی عرضه کم شمش در بورس کالا بوده اند و البته مطابق آمارهای بورس کالا و با وجود دریافت شمش با نرخ نازل و دستوری، هیچ عرضه قابل توجهی در بورس کالا نداشته اند؛ ضمن اینکه پیش از این نیز برخی گزارشات از صادارت گسترده محصول به کشورهای منطقه با نرخ های نامتعارف توسط این شرکتها که البته با شمش ارزان تولیدشده است خبر می داد که در صورت صحت نامی به جز تاراج منابع ملی بر آن نمی توان گذاشت!
با توجه به آمارهای منتشره، طی این مدت دو شرکت مذکور در مجموع بیش از ۸۰ میلیون دلار صادرات داشته اند که باید دید این میزان محصول صادر شده، با چه شمشی تولیدشده است و اینکه وزارت صمت، بورس کالا و سایر متولیان که در برهه ای با تکلیف فروش شمش در بورس کالا با نرخ های بسیار پایین زمینه را برای زیان فولادسازان فراهم نمودند آیا پیگیر نحوه مصرف شمش های خریداری شده از بورس هم خواهند بود یا به نظاره گری و صدور بخشنامه و انداختن توپ در زمین فولادسازان بسنده خواهند کرد؟!
فولاد نیوز
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه