تامین کنندگان مقاطع طویل فولادی در اتحادیه اروپا به دلیل تقاضای قوی در بازار و هزینه های بالای تولید، قیمت های پیشنهادی خود را برای معاملات ماه نوامبر افزایش داده اند. طبق ارزیابی هفتگی قیمت برای میلگرد داخلی در شمال و جنوب اروپا، قیمت این محصول در ماه گذشته به دلیل کمبود انجام معاملات و اختلاف بین خریداران و فروشندگان در اکثر روزها ثابت بود و تغییری نداشت.
قیمت میلگرد در شمال اروپا در روز ۳۱ اکتبر در محدوده ۵۴۰ تا ۵۶۰ یورو (۶۱۵ تا ۶۳۸ دلار) در هر تن بود که نسبت به روز ۲۴ اکتبر کاهش داشته است. قیمت میلگرد جنوب اروپا در روز ۳۱ اکتبر در محدوده ۵۱۰ تا ۵۳۵ یورو در هر تن بود که در مقایسه با ۲۶ سپتامبر کاهش یافته است. تولید کنندگان میلگرد به چند دلیل به افزایش قیمت ها خوش بین بودند. این عوامل شامل هزینه های بالای مواد خام، پیش بینی تقاضای قوی و عوامل خارجی مانند کم بودن سطح آب رودخانه راین و مشکلات ناشی از حمل و نقل آبی بود. یکی از تولید کنندگان گفت:” ما هنوز در حال تلاش برای افزایش قیمت ها هستیم، اما هنوز رزرواسیون به پایان نرسیده است. هزینه های قراضه، ذغال سنگ، برق، گاز طبیعی و آلیاژهای آهنی همگی در حال افزایش هستند و احتمال کاهش قیمت ها در آینده نیز بسیار کم است.
سطح پایین سهام در میان مشتریان، می تواند انتظارات برای خرید را کاهش دهد. تقاضا افزایش خواهد یافت. مشتریان سهام بسیار پایینی دارند، در حالی که هزینه ها در همه ی ابعاد بالا بوده است. در دو هفته آینده، مردم برای سال جدید خرید خواهند کرد. همان طور که در ارزیابی ها شاهد کاهش قیمت در اواخر ماه گذشته بوده ایم، اما چندین تولید کننده، قیمت های پیشنهادی خود را به مشتریان با ۱۰ تا ۲۰ یورو در هر تن بالای محدوده ارزیابی ارائه کردند. قیمت ها کاهش پیدا کرد، چون برخی از فروشندگان قیمت های پایین مشتریان را به منظور بهبود روند معاملات پذیرفتند. مشتریان در واقع به دنبال ارائه پیشنهادات خود در معاملات هستند و پیشنهادات تولید کنندگان را به دلیل بالا بودن آن قبول ندارند. قیمت سیم مفتول غالبا ثابت بود، بطوریکه در ماه اکتبر قیمت این محصول در محدوده ۵۳۵ تا ۵۶۰ دلار در هر تن در شمال و جنوب اروپا بود.
برخی از فعالان بازار شک داشتند که آیا مشتریان برای خرید به صورت حجمی اقدام می کنند با خیر و احساس کردند که محیط سیاسی فعلی استراتژی خرید کوتاه مدت را حفظ خواهد کرد. مردم در حال حاضر فقط آنچه که نیاز دارند را خرید می کنند. به دلیل عدم اطمینان سیاسی، آنها پیش از این هیچ برنامه ای برای خرید نداشته اند. چنین استراتژی می تواند خطرناک باشد اگر حوادث به گونه ای اتفاق بیفتد که وضعیت بازارها را تثبیت کند – مثلا اگر تولید کنندگان ترکیه در پاسخ به لغو تعدادی از پروژه های زیربنایی دولتی، تولید را کاهش دهند. اما تا زمانی که مصرف کنندگان بتوانند فقط حجم خرید را افزایش دهند، به سختی بتوان قیمت ها را افزایش داد. تولید کنندگان قیمت های خود را بالا می برند اما هیچ گونه خریدی در این قیمت های بالاتر انجام نخواهد شد. تقاضا برای محصولات نهایی فولادی کم است و مشتریان قصد پرداخت قیمت بالاتر برای این محصولات ندارند.
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه