در گذشته و قبل از تحریم های امریکا، اکثر صنایع فولادی در ایران، توسط شرکت های اروپایی تامین و راه اندازی می شدند. اما امروز به دلیل تحریم ها، این تقاضا از اروپا به سمت سایر بازارها هدایت شده است و در این میان شرکت های اروپایی بازار خود را از دست داده اند. بنابراین باید همت کرده و تهدید ها را به فرصت تبدیل کنیم. بومی سازی یکی از این فرصت هاست که باید تقویت شود. در جهت نیل به این هدف بزرگ باید شرکت های دانش بنیان را بیشتر درگیر زنجیره تولید کنیم و برای تحقیقات و مطالعات علمی و تکنولوژیک برنامه ریزی ویژه، دقیق و بلند مدتی روی مواد معدنی استراتژیک کشور داشته باشیم.
*** اصلاح سیاست های اقتصادی
طی ۴۰ سال گذشته، میزان و سرعت پیشرفت در بعضی اقتصادها به مراتب بزرگ تر و بیشتر از ایران بوده که نیاز به تامل جدی در نحوه گزینش، اولویت دهی و اجرای سیاست های اقتصادی و اصلاحات ساختاری در این بازه دارد. در سال۱۹۸۰، تولید ناخالص داخلی ایران تقریبا مشابه ترکیه و اندونزی بود، اما در سال ۲۰۱۸، پس از۴۰ سال، تولید ناخالص داخلی ایران با فاصله معنا داری از کشور های ترکیه و اندونزی پایین تر است. این در حالی است که طی این مدت، تولید ناخالص داخلی مالزی، تقریبا ۱۳ برابر شده در حالی که ایران تنها ۵ برابر افزایش داشته است. با توجه به مشکلات و سختی های موجود در صادرات محصولات فولادی، سیاست گذاران باید موانع داخلی موجود بر سر راه صادرات را برطرف کنند تا در سال رونق تولید، زمینه برای تقویت صادرات و تولیدات داخل فراهم شود. مشوق های صادراتی و ایجاد بستر مناسب برای صادرات از جمله این پیشنهاد ها می باشد.
منبع: آهن پرایس
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه