آسیب به صنایع پایین دست فولادی آمریکا در اثر تعرفه های ۲۳۲

در حالی که تعرفه ۲۳۲ و سهمیه بندی ذیل آن برای رفع عدم تعادل در تجارت جهانی فولاد — موضوع اصلی در فعالیت رئیس جمهور آمریکا، دونالد ترامپ – در نظر گرفته شده است با توجه به منابع ، رویکرد یک جانبه این اقدامات نتوانسته است به طور مناسب وابستگی زنجیره تأمین را در نظر بگیرد.

***افزایش هزینه تولید به واسطه تعرفه‌ها

فعالان بازار اظهار داشتند که این نظارت‌ها به بخش پایین دست در صنعت فولاد آسیب رسانده است و انتقام جویی از متحدین ایالات متحده و شرکای تجاری به صنایع دیگر آسیب زده است.

اگرچه بسیاری از قیمت های داخلی فولاد پس از افزایش در سال گذشته اصلاح شده، با این حال تولیدکنندگان پایین دست – شرکت‌هایی که از محصولات مانند سیم مفتول برای تولید محصولات فولاد مانند بتن پیش ساخته (PC) استفاده می کنند، هنوز هم نمی توانند به قیمت مناسب فروش کنند زیرا هزینه های تولید ناشی از افزایش قیمت محصولات فولادی در ایالات متحده بیشتر شده است.

افزایش روز افزون محصولات ارزان قیمت فولاد پایین دست از سایر کشورها، که مشمول ۲۳۲ عوارض نیستند، سهم بازار و رقابت این شرکت های پایین دستی را به خود اختصاص داده است.

***تقاضای صنایع پایین دستی از ترامپ برای گسترش تعرفه ها به این بخش

در مواجهه با این چالش ها، چندین عضو انجمن تولید کنندگان سیم مفتول آمریکایی (AWPA) به همراه نمایندگان چند کارخانه فولاد از جمله Nucor Corp، با وزیر بازرگانی ویلبرور راس ، نماینده تجاری آمریکا رابرت لایتهیزر و معاون دفتر رئیس جمهور مایک پنس ، جان تی دیدار کردند. انسون جونیور ، مالک و رئیس Mid South Wire گفت.

جانسون رئیس فعلی AWPA بوده و در Mid South Wire عضو است.

در این جلسه، اعضای انجمن با ابراز نگرانی از حیات صنعت بخش پایین دستی، از دولت ترامپ خواستند که ماده ۲۳۲ را به بخش محصولات پایین دستی گسترش دهد. جانسون افزود: گسترش تعرفه ها باعث تقویت کل زنجیره تأمین می شود که هدف از تعرفه ها – ۲۵٪ در مورد فولاد بود.

“نکته نهایی این است که تعرفه ۲۳۲ مزیت هزینه ای را برای تولیدکنندگان خارجی فراهم کرده است که غیر قابل عبور است. صنعت پایین دست در تعادل قرار دارد و می توان تصور کرد که به شکل فعلی خود متوقف شود مگر اینکه تعرفه حذف شود یا برای محصولات پایین دست نیز گسترش یابد. ” H.O. Woltz III,، رئیس و مدیر ارشد اجرایی صنایع Insteel به Fastmarkets گفت.

وی همچنین عضو AWPA است.

با این حال ، کارشناسان حقوقی و فعالان بازار معتقدند که تعرفه ها ممکن است راه حلی برای بخش پایین دست نباشد. به گفته منابع ، تعرفه ها معمولاً درامد صنایع بالغ را بهبود نمی بخشند ، اما در پرورش صنایع در حال توسعه بسیار موفق تر هستند.

تعرفه ها کارآمد نیستند. یک راه حل واقعی این است که اقتصادهای غیر بازار به مانند اقتصاد بازار عمل کنند. موقعیت را به آنها به رایگان ندهید. شرکت های آمریکایی تابع قوانین [آژانس حفاظت از محیط زیست] و موارد دیگر را باید باشند. یان والش ، مدیرعامل Wire-Bond ، به Fastmarkets گفت: ما به زمین بازی مساوی نیاز داریم.

براساس تحلیلی از داده های دفتر سرشماری ایالات متحده، در کل، مالیات دهندگان آمریکایی بیش از ۲۷ میلیارد دلار هزینه بیشتری را در اثر تعرفه واردات اضافی از ابتدای سال ۲۰۱۸ تا ژوئن سال جاری پرداخت کرده اند. نزدیک به ۷۵٪ از این تعرفه ها به دلیل اعمال بخش ۳۰۱ تعرفه ها علیه چین است و کل تعرفه ها در ماه ژوئن حتی پس از حذف ۲۳۲ تعرفه فولاد و آلومینیوم در کانادا و مکزیک در ماه مه افزایش یافت.

***نتیجه اقدام یکجانبه در بخش ۲۳۲: افزایش هزینه ها

در حالی که صنعت فولاد به طور کلی از تعرفه ۲۳۲ و سهمیه استقبال می کند، تولیدکنندگان و سازندگان پایین دست به دلیل افزایش شدید قیمت محصولات داخلی فولاد با هزینه های بالاتر مواد اولیه روبرو شده اند. و برای تولیدکنندگانی که مواد اولیه کار را برای تأمین فعالیت خود در نظر می گیرند، هزینه اضافی ۲۵ درصدی در واردات باعث می شود که این محصولات از نظر هزینه نیز غیر رقابتی باشد.

این شرکت اعلام کرد که از ژانویه تا ژوئن، مواد اولیه ۷۴ درصد از هزینه فروش Insteel را به خود اختصاص داده اند که این رقم در سال ۲۰۱۸ از ۷۰ درصد افزایش یافته است و این حاکی از وخامت حاشیه سود است.

جانسون گفت: “اگر صنعت فولاد درخت است ، ما ریشه های آن درخت هستیم … وقتی ریشه ها آسیب می بینند یا می میرند ، درخت می میرد یا قطعاً اثر آن را احساس می کند.” یک نمونه کلاسیک از پیامدهای ناخواسته است.

قیمت محصولات فولادی در ایالات متحده قبل و بعد از اجرای ۲۳۲ تعرفه علیه اکثر کشورها در مارس ۲۰۱۸ و در برابر کانادا ، مکزیک و اتحادیه اروپا در ژوئن ۲۰۱۸ به شدت افزایش یافت.

قیمت کویل نورد گرم، یک شاخص کلیدی قیمت گذاری برای محصولات فولادی تمام شده ، در ژوئیه سال گذشته به حدود ۱۰ سال گذشته رسید. و سایر محصولات نیز این روند را دنبال کردند ارزیابی Fastmarkets برای مفتول فولادی (کربن کم) با کیفیت صنعتی، در آمریکا به طور متوسط ​​ماهانه ۸۰۵ دلار در هر تن بود که در ژوئن سال ۲۰۱۸ افزایش یافت و توانست برای بقیه سال گذشته در آن سطح باقی بماند.

***نفوذ واردات با رکود حاکم در بازار جهانی

پس از افزایش قیمت در سال ۲۰۱۸ ، امسال تولیدکنندگان پایین دستی در وسط افت جهانی قیمت فولاد گرفتار شدند و شکاف قیمتی گسترده ای بین کالاهای ایالات متحده و سایر مناطق به ویژه در محصولات طویل فولادی وجود دارد.

به طور متوسط سالانه، اختلاف قیمت بین سیم مفتول ایالات متحده و اروپای شمالی بین ۷۱-۱۲۷ دلار به ازای هر تن از ۲۰۱۳-۲۰۱۷ بود که داده‌های قیمت گذاری Fastmarkets نشان می دهد. این رقم در سال گذشته که بخش ۲۳۲ تعرفه و سهمیه فولاد وارداتی اعمال شد، به ۱۷۳ دلار رسید. در نیمه اول سال جاری، اختلاف قیمت به طور متوسط به ۲۲۰ دلار در هر تن رسید.

به طور مشابه، اختلاف قیمت، در متوسط سالانه، بین سیم مفتول ایالات متحده و چینی در بازه زمانی مشابه بین ۱۵۸ تا ۲۱۰ دلار در هر تن بود. این شکاف در سال ۲۰۱۸ به طور میانگین ۱۹۶ دلار در هر تن شد و در ژانویه تا ژوئن سال جاری به ۲۴۵ دلار در هر تن افزایش یافت.

قیمت مفتول از ابتدای امسال در سراسر جهان کاهش یافته است. ولتز در تماس تلفنی با تحلیلگران در ۱۸ ژوئیه گفت: “اختلاف بین قیمت گذاری ایالات متحده و قیمت گذاری در بازارهای جهانی هنوز شرکت هایی مانند Insteel را با نقطه ضعف مشخصی روبرو ساخته و به واردکنندگان این امکان را می دهد تا از بازارهای ما استفاده کنند.”

Insteel در دوره ژانویه – مارس، دومین ماه مالی خود، با ۱۳.۹ درصد کاهش میزان حمل و نقل در مقایسه با سال گذشته داشته است. در آوریل-ژوئن، حجم فروش شرکت بازیابی شد اما با این وجود نسبت به سال گذشته ۳.۹٪ کاهش داشته است.

مایکل گزماریان ، معاون رئیس جمهور ، مدیر ارشد مالی و خزانه دار گفت: محموله های Insteel از سیم PC و تقویت سیم استاندارد جوش داده شده ، که با افزایش رقابت واردات روبرو هستند ، در سال نسبت به سال ۲۰.۴ درصد کاهش یافته است.

Michael Gazmarian، معاون رئیس جمهور، مدیر ارشد مالی و خزانه دار گفت: محموله های Insteel از PC و مفتول استاندارد جوش داده شده، که با افزایش رقابت واردات روبرو هستند، نسبت به سال گذشته ۲۰.۴ درصد کاهش یافته است.

تعرفه ۲۳۲ یک فضای رقابتی ایجاد کرده است که حتی ترکیه برای تمرکز روی کالاهای پایین دست، مانند مقتول ها تقویتی تولید خود را تغییر داده و با استاندارد پایین کالای کم ارزش، تولید پس از آن صادر میکنند تا از مزایای قیمتی بالاتر در آمریکا استفاده کنند.

فیلیپ گیبس، تحلیلگر بازارهای سرمایه KeyBanc گفت: “آنها سهم [بازار] خود را از دست داده اند حتی وقتی تقاضا از بخش ساخت و ساز، یک بازار اصلی استفاده نهایی برای محصولات طویل فولادی، پایدار بود.

براساس داده های Dodge Data & Analytics کل شروع ساخت و ساز ۳۷۸.۸ میلیارد دلار بوده که ۸ درصد کاهش را در مقایسه با پارسال نشان می دهد.

Mid South Wire، یکی از بزرگترین سازنده های سیم در کشور، شاهد وضعیت مشابهی بود.

جانسون گفت شرکت وی در سال گذشته شاهد کاهش دو رقمی در سال از نظر پوندهای فروخته شده در سال ۲۰۱۹ بوده است و این شرکت دور اخراج ها را بازتاب داده است تا این روند رکود را منعکس کند.

وی گفت: “هزینه های [هزینه های سرمایه ما] فعلاً انجام می شود، تا زمانی که محیطی باثبات تر پیدا نکنیم تا بتوانیم تصمیمات بهتری بگیریم.”

اگر ۲۳۲ به طور نامحدودی ادامه یابد و بخش پایین دست در تعرفه ها گنجانده نشود، قسمتی از بخش پایین دستی می تواند ناپدید شود، فعالان بازار هشدار دادند.

“این مطمئناً یک تهدید واقعی است. زیرا اگر شرکت ها در حال کسب درآمد نیستند، قصد ادامه کار ندارند. جانسون گفت ، آنها با واردات مفتول در پایین دست که قادر به ورود به بازار و دور زدن تعرفه ها هستند ، خفه می شوند. این عقل سلیم است که به شما می گوید که این دستور العمل فاجعه است.

و در حالی که صنعت فولاد به طور سنتی به تعرفه های ضد دامپینگ و خنثی سازی مقابله با موضوعات تجاری اعتماد کرده است، به نظر نمی رسد یک پرونده تجاری پاسخ خوبی برای بخش پایین دستی باشد. پرونده های دامپینگ پرهزینه و دارای برچسب قیمت ۱ تا ۲ میلیون دلار برای هر پرونده است و طبق گفته وکلای تجارت فقط مربوط به یک محصول می شود.

جانسون اظهار داشت: بهترین راه حل ، گسترش ۲۳۲ برای شامل شدن [بخش های پایین دست] در آن تعرفه است.

***تسکین احتمالی

گیبس گفت، “[تولید پایین دست] با کاهش قیمت های داخلی، آرامش پیدا می کند.” او انتظار دارد که قیمت مفتول در ایالات متحده به طور متوسط ​​۶۱۰-۶۵۰ دلار در هر تن در سال آینده باشد.

قیمت مفتول به طور متوسط ​​۷۶۳ دلار در هر تن در سال ۲۰۱۸ و ۷۵۴ دلار در هر تن در هفت ماه اول سال ۲۰۱۹ بود.

شرکت های پایین دستی نیز می توانند واردات لازم را برای استثنا شدن از عوارض ۲۳۲ اعمال کنند. پس از انتقادهای فراوان، وزارت بازرگانی ایالات متحده در ماه ژوئن از پورتال آنلاین جدید برای این درخواست های معافیت پرده برداشت.

از ۱۷ ژوئن، براساس داده های بدست امده توسط محققان با پروژه تجارت و مهاجرت از مرکز Mercatus ، در کل ۶۲،۷۹۷ درخواست استثنا شدن از تعرفه فولاد ثبت شده است. تولید کنندگان فولاد ۲۲۲۱۰ درخواست ارائه داده اند. دفتر صنعت و امنیت تجارت در مورد ۷۰٪ درخواست های حذف فولاد تصمیمی اتخاذ کرده است: ۳۰،۵۴۵ (۴۹٪) تأیید شده اند، ۱۳۲۶۱ (۲۱٪) رد و ۱۸۹۹۱ (۳۰٪) در انتظار باقی مانده اند.

متال بولتن