به گزارش مرکز فولاد ایرانیان و به نقل از دنیای اقتصاد، در حالی که روند توسعه صنعت خودرو جهان نشان از وجود برنامهریزی مشخص مبتنی بر آیندهنگری دارد، اما بررسی سیر تکوینی صنعت خودرو در ایران از ابتدا تاکنون حکایت از آن دارد که صنعت خودرو کشورمان همواره دل در گرو بقا داشته است؛ بنابراین اصل مهم و اساسی برای خودروسازان داخلی صرفنظر از بقا، حفظ وضع موجود بوده است. بر همین اساس هر چند در شرایط کنونی خودروسازان جهانی با واگذاری برخی فعالیتهای مونتاژکاری به فعالیت جدی در بخش تحقیق و توسعه محصولات جدید خود میپردازند، اما خودروسازان ایرانی همچنان با مشکلات ساختاری و کهنه دست و پنجه نرم میکنند. به این ترتیب، مهمترین این چالشها نداشتن برنامه مشخص برای آینده است. در حالی سیاستگذار در سند چشمانداز مشخص کرده که صنعت خودرو ایران با طی مسیر توسعه بهعنوان یک خودروساز در عرصه جهانی به رقابت بپردازد، اما عملکرد خودروسازان چنین چیزی را نشان نمیدهد. در این میان چالش مهم فضای کسبوکار تحمیل شده به این صنعت و دخالتهای دولت در روشهای مدیریت و انتصابات نیز بر دامنه مشکلات افزوده است. هرچند بررسی واگذاری شرکتهای خودروساز نشان میدهد دولت ظاهرا در واگذاری سهم خود در صنعت خودرو به بخش خصوص موفق بوده است، اما در عمل صنعت خودرو به یک بنگاه اقتصادی نیمهخصوصی با مدیریت و بدنهای دولتی تبدیل شده است. بر همین اساس دولتی بودن تصمیمات و مدیریت در این صنعت یکی از چالشهای اساسی است که خودروسازان جهانی با آن بیگانهاند. اهمیت این موضوع از آن رو است که مدیریت دولتی حاکم بر صنعت خودرو موجب شده که این صنعت نتواند در فضای رقابتی گام بردارد.
در این زمینه برخی از کارشناسان معتقدند در ایران با توجه به اینکه صنعت خودرو تحت حمایت دولت اداره میشوند؛ بنابراین برداشتها و هزینههای جانبی که جزو هزینه تولید خودرو نیست نیز به خودروساز تحمیل میشود. در این بین خودروساز ناگزیر است این هزینهها را در قیمت تمام شده خودرو به مشتری تحمیل کند که در نهایت موجب تولید محصولاتی با قیمت تمامشده بالاتر و کیفیت پایینتر میشود. رقابتی نبودن، نبود تکنولوژی مدرن و پایین بودن تکنولوژی شرکتهای تولیدکننده قطعات همه مواردی هستند که در بالا بودن قیمت تمام شده خودرو تاثیرگذار هستند و همه این موارد جزو چالشهای خودروسازان به حساب میآیند، چالشهای درهمتنیدهای که بحث تولید محصول با کیفیت و قیمت مناسب برای بازار داخل و خارج را مورد سوال قرار میدهد. این موضوع در شرایطی است که بازار خودرو ایران تشنه ورود خودروهای به روز و با تکنولوژی بالا و قیمت رقابتی است، اما وجود مشکلات ساختاری در صنعت خودرو موجب شده که نیازهای بازار پوشش داده نشود.
در این بین هر چند امضای توافق هستهای موجب شد که خودروسازان بتوانند بار دیگر همکاری خود با خودروسازان جهانی را از سر بگیرند، اما جلب مشارکتهای خارجی بهمنظور توسعه صنعت خودرو براساس انتظارات پیش نرفته است. بر این اساس کارشناسان یکی از مشکلات خودروسازان داخلی را چالش جذب سرمایهخارجی عنوان میکنند. این در حالی است که خودروسازی کشور نیازمند ادامه این مسیر و جلب مشارکتهای بیشتر بهمنظور توسعه بازار و تنوع محصولات تولیدی در محدودههای قیمتی بیشتر است. در این مورد، حسن کریمی سنجری، کارشناس صنعت خودرو در گفتوگو با «دنیای اقتصاد» میگوید: مهمترین بازارهای آینده خودرو در جهان را اقتصادهای نوظهوری که در آنها میزان تملک خودرو پایینتر از استاندارد کشورهای پرمصرف خودرو است، تشکیل میدهند. کشورهایی چون هندوستان، چین، اندونزی، ترکیه و ایران با توجه به میزان پایین مالکیت خودرو به ازای جمعیت از جمله بازارهای جذاب خرید خودرو در دنیا به شمار میروند. وی تاکید میکند از آنجا که خودروسازان جهانی توجه جدی به این بازارها دارند؛ بنابراین صنعت خودرو ایران باید چالشهای ساختاری خود را از بین ببرد تا بتواند روند توسعه را از طریق خودروسازان جهانی دنبال کند.
منبع : روزنامه دنیای اقتصاد
ستاره امیرپور کارشناس ارشد دانشگاه صنعتی شریف
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه