امروزه جوامع با جدیت تمام به دنبال تحقق بخشیدن به برنامه های تعیین شده خود در ارتباط با رشد اقتصادی هستند. در این میان اما، افزایش مصرف فولاد به عنوان عاملی تعیین كننده در رشد اقتصاد امری انكار ناشدنی است. دولت ها در جهت رفع نیاز به محصولات فولادی همواره در صدد بوده اند تا كارخانجاتی را در كشور خود بنا نمایند. به دلیل اینكه ساخت كارخانه های تولید فولاد خام از یك سو هزینه بالایی را طلب می كند و از سوی دیگر خصوصا در كشورهای پیشرفته با مسائل زیست محیطی شدیدی رو به روست، ساخت كارخانجات نورد و استفاده از فولاد خام سایر تولیدكنندگان در دستور كار برخی دولت ها قرار گرفته است. در جهت حمایت از تولیدات این كارخانجات نورد، عوارض سنگینی بر روی واردات محصولات نهایی به این كشورها وضع گشته است كه بحث صادرات مقاطع به این كشورها را تا حد زیادی دشوار و در برخی موارد ناممكن می سازد.
با این حال، صادرات محصولات میانی به این كشورها می تواند از جذابیت خاصی برای تولیدكنندگان فولاد خام برخوردار باشد. چرا كه از این نوع صادرات به عنوان صادرات مزیتی یاد می كنند. با آغاز دور جدید افزایش قیمت محصولات میانی در منطقه سی آی اس، كمپانی اوراز روسیه قصد دارد تا صادرات بیلت و اسلب خود را افزایش دهد. با توجه به قیمت های جدید پیشنهادی این كمپانی در محدوده ۵۴۰ دلار فوب بندر ناخدا برای بیلت و حاشیه سود مناسب، این فولادساز قصد دارد تا كل صادرات محصولات میانی خود را تا ۲۷ درصد افزایش داده و به ۳۰۲ هزار تن برساند. در این میان، سهم بیلت ۲۰۷ هزار تن می باشد كه در مقایسه با ماه قبل افزایش ۲۰ درصدی دارد. صادرات اسلب نیز نسبت به ماه قبل ۵۰ درصد افزایش خواهد یافت و به ۹۵ هزار تن خواهد رسید.
در حال حاضر در كشور ما نیز چنین شرایطی حاكم است و وفور نوردكاران خصوصا در بخش مقاطع طویل باعث شده تا رقابت بسیار سخت شود. از طرفی مزیت فولاد كشور در حال حاضر در بخش میانی است و با توجه به جمیع شرایط موجود اعم از كیفیت، عوارض وارداتی به كشورهای هدف، تعدد بازارهای صادراتی و … می توان از این نوع صادرات به عنوان صادرات مزیتی نام برد. با توجه به اوضاع حاكم بر بازارهای جهانی، به نظر می رسد آینده صنعت فولاد به دست بازیگران فعال در بخش محصولات میانی رقم خواهد خورد.
کارگاه تحلیل بورس فولاد
آرتان پرس
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه