وی در این گفتگو اعلام کرد: «بزودی با خرید سهام فولاد اکسین خوزستان زنجیره تولید این شرکت (یعنی فولاد مبارکه اصفهان)تکمیل تر خواهد شد-۴/۸/۹۶».
شاید پس از انتقال آب از سرچشمه های کارون که سالهاست باعث تحریک افکار عمومی در استان خوزستان شده اینک انتقال مدیریت بخشی از صنعت فولاد این استان به اصفهان نیز می تواند پروژه دیگری باشد که یقینا بازتاب مطلوبی در این منطقه بجای نخواهد گذاشت.
واقعیت این است که وقتی کارخانه فولاد هرمزگان که در حال احداث توسط ایتالیائی ها در بندرعباس بود با مصوبه ای از سوی دولت وقت براحتی دمونتاژ شد و به منطقه مبارکه منتقل گردید می شد چنین سرانجامی را برای مدیریت صنعت فولاد در جنوب نیز مورد محک و معیار قرار داد.
هرچند که سرانجام و پس از سی سال برنامه ریزان از اشتباه محاسباتی خویش به این نتیجه رسیدند که می بایستی دوباره کارخانه فولاد هرمزگان برپا شود. از این جهت دوباره کارخانه دیگری خریدند و بر باقیات کارخانه منتقل شده کارخانه فعلی را برپانمودند اما باز هم سهام آن در دستان مدیریت فولاد مبارکه می درخشد تا اثبات شود که جهت گیری سیاست عرصه فولاد کشور در اصفهان رقم می خورد و نه هر جای دیگر!
در حالیکه برای بسیاری این امر اثبات شده که صنعت فولاد یک صنعت آب بر است با این وصف هم اینک توسعه فولاد اصفهان در راستای انتقال آب از کارون و پشت به پشت هم در حال حرکت است و بانحصار درآوردن همه حلقه های مرکزی و جنوبی صنعت فولاد اعم از معادن سنگ آهن،تولید شمش ،کارخانه های نورد و سیستم توزیع محصولات راه را برای هر عرض اندامی در آینده و در این عرصه خواهد بست.
جالب اینکه در خوزستان حساسیت ها و سطح مطالبات در حول و حوش یک کارخانه مستهلک (گروه ملی صنعتی فولاد) و برای اینکه یک روز بیشتر دوام داشته باشد در حداقل تکافوست اما برنامه توسعه شرکت فولاد مبارکه اصفهان برای ایجاد یک تراست فراگیر روزبروز به سیمای قدرتمند مدیریت اصفهانی ختم می شود!
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه