نقش پررنگ استرالیا در صادرات گندله به چین

استرالیا با در دست داشتن ۲۲ درصد از بازار وارداتی گندله چین، دومین صادرکننده به این کشور است. با توجه به پیش‌بینی مؤسسه CRU مبنی بر افزایش ۶۰ میلیون تنی واردات گندله چین تا سال ۲۰۳۰ و پروژه‌های توسعه‌ای در استرالیا، به‌نظر می‎‌رسد این کشور تا سال ۲۰۳۰، همچنان نقش پررنگی در صادرات گندله به چین داشته باشد.

با توجه به اینکه واردات گندله به کشور چین در سال ۲۰۱۶، برابر ۱۴.۶ میلیون تن بود، حجم واردات گندله به چین تا سال ۲۰۳۰، روند صعودی خواهد داشت و در سال ۲۰۳۰، به حدود ۷۵ میلیون تن خواهد رسید. در حال حاضر، استرالیا، حدود ۲۲ درصد از بازار وارداتی گندله چین را در اختیار دارد. با توجه به ذخایر فراوان مگنتیت استرالیا و فاصله نزدیک آن تا چین، این کشور یکی از گزینه‌های بسیار محتمل برای تأمین مازاد تقاضای گندله چین است. در همین حین نیز، معادن مگنتیت این کشور، دچار تحولاتی شده‌اند.

بنابر گزارش مؤسسه CRU، در حال حاضر، ۶ پروژه در استرالیا هستند که می‌توانند به صورت بالقوه، جزئی از موج بعدی عرضه مگنتیت استرالیا باشند. ۳ پروژه در قلب سنگ آهن استرالیا، ایالت استرالیای غربی، واقع است در حالی که باقی پروژه‌ها در ایالت استرالیای جنوبی واقع هستند. این ایالت از زمانی که شرکت آریوم (Arrium) بر روی تولیدات فولادی تمرکز کرده است، صادرات سنگ آهن نداشته و سنگ آهن‌های تولید شده صرفا در کارخانه فولاد این شرکت استفاده می‌شوند.

استرالیای جنوبی
در سال‌های اخیر، با افزایش قیمت سنگ آهن به‌دلیل تقاضای چین، رشد اکتشافات در این ایالت سرعت یافته و پروژه‌های متعددی با ظرفیت تولید بالا، در ایالت استرالیای جنوبی پیشنهاد شده‌اند. در همین راستا، دولت این ایالت، تصمیم گرفته که از این فرصت به خوبی استفاده کند. این دولت برای سال ۲۰۳۰، جذب حدود ۱۰ میلیارد دلار سرمایه برای بخش تولید مگنتیت را دستور کار خود قرار داده تا تولید سنگ آهن استرالیای جنوبی، به سالیانه ۵۰ میلیون بر تن برسد. با اینکه تاکنون، بیش از ۱۰ معدن به عنوان محل‌های بالقوه فعالیت‌های توسعه‌ای شناسایی شده‌اند، اما مؤسسه CRU گزارش کرده است که ۳ پروژه بیشتر از سایرین شانس ورود به مرحله تولید دارند.

نکته قابل توجه این است که ماهیت مگنتیت در استرالیای جنوبی، نرم‌تر از مگنتیت استرالیای غربی بوده و سایندگی کمتری دارد. برای بهتر روشن شدن اهمیت این موضوع در هزینه‌های استخراج سنگ آهن باید گفت که دستگاه خردایش معدن پیلبارا که در استرالیای غربی واقع است، به‌طور متوسط، بیش از ۲۰ کیلووات‌ساعت به‌ازای هر تن انرژی مصرف می‌کند در حالی که در معادن ذکر شده، مصرف برق، کمتر از ۱۰ کیلووات‌ساعت به‌ازای هر تن خواهد بود. همین امر، باعث کاهش هزینه‌های عملیاتی و تولید خواهد شد.

استرالیای غربی
به عنوان بزرگترین تولیدکننده سنگ آهن، استرالیای غربی، از امکانات زیربنایی مهمی مثل منابع انسانی، شناخت دقیق ذخایر محلی و حمایت صنعت بهره می‌برد. همچنین به‌دلیل فاصله کمتر بنادر این ایالت تا چین، هزینه حمل از استرالیای غربی کمتر از استرالیای جنوبی است. دولت این ایالت همانند دولت استرالیای جنوبی برای افزایش درآمد و اشتغال‌زایی ایالت خود برنامه دارد.

منطقه اشتراکی آیرن‌بریج (Iron Bridge)، که در فاصله نزدیکی از بندر هدلند قرار دارد و متعلق به شرکت فورتسکیو است، یکی از پیشرفته‌ترین پروژه‌های استخراج در این ایالت به‌شمار می‌رود.

امید می‌رود که موج آینده پروژه‌های تولید مگنتیت استرالیا، چه از استرالیای غربی و چه جنوبی، بتواند تقاضای فزاینده چین برای گندله را تأمین کند. با وجود پروژه‌های متعدد دیگر در کانادا و برزیل، تولیدکنندگان استرالیایی می‌توانند تا سال ۲۰۳۰، بهترین موقعیت را از نظر تناژ در بازار وارداتی گندله چین، از آن خود کنند.