این کشور در سال های اخیر نقش بسزایی در فولاد جهانی ایفا کرده است بطوری که ۲۳ درصد از تولید فولاد جهانی تا سال ۲۰۱۴ نسبت به قبل از آغاز بحران اقتصاد جهانی سال ۲۰۰۷ را می توان متاثر از رشد ۶۸ درصدی تولید فولاد چین دانست. در صورتیکه این کشور را در نظر نگیریم طی این سال ها نه تنها تولید فولاد جهانی رشدی نداشته بلکه با کاهش ۱/۳ درصدی مواجه شده است.با توجه به این شرایط بزرگترین تولید کننده و مصرف کننده فولاد جهانی پس از پایان سال ۲۰۱۵ که سالی بحرانی باری فولاد بود، سیاست های فولادی را برای جلوگیری از ضرر بیشتر با تغییراتی همراه کرد.
طبق بررسی های انجام شده، طرفیت جهانی تولید فولاد خام در سال ۲۰۱۶ در مقایسه با ۱۰ سال ما قبل ان افزایش ۶۰ درصدی داشته و ۲.۳۸ میلیارد تن رسیده است. همچنین ظرفیت تولید فولاد خام چین هم با افزایش ۱۴۰ درصدی مواجه شده و به ۱.۱۶ میلیارد تن رسیده است. این در شرایطی است که فقط دو سوم از ظرفیت فولاد مورد استفاده قرار می گیرد که حکایت از فزونی داشتن ظرفیت های احداث شده در مقایسه با میزان مصرف و تقاضا جهانی برای این محصول است. باید به این نکته بسیار توجه کرد که ظرفیت زیاد تولید، رقابت را دشوار می کند. تولید کننده ها مجبور به کاهش قیمت ها می شوند تا در نتیجه بتوانند در این بازار رقابت کنند. در نتیجه ادامه این روند امکان پذیر نخواهد بود و موجب ضرر تولیدکننده ها خواهد شد. گفتنی است، شورای دولتی چین قصد دارد تا ظرفیت فولاد را تا سال ۲۰۲۰ تا حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تن کاهش دهد.
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه