بازگشت فولادسازان کوچک چین به مدار تولید

این شرکت در اواسط سال ۲۰۱۴ به دلیل مشکلات تامین نقدینگی، تولید را به طور ناگهانی متوقف کرد. تمام تجهیزات فولادسازی میلگرد و مفتول متوقف شد زیرا این شرکت قادر به تامین خوراک مورد نیاز این واحدها نبود.

این شرکت اخیرا گزارش داده که تمامی واحدها تا پایان سال جاری میلادی مجددا به بهره برداری رسیده و وارد مدار تولید می شوند.

شرکت آهن و فولاد Yongchang در حال حاضر یکی از سه کوره بلند خود را به همراه واحد مفتول و ریخته گری راه اندازی مجدد کرده و ظرفیت کل این بخش حدود ۲ میلیون تن است.

این اتفاق تنها برای این شرکت فولادی رخ نداده بلکه با بهبود عملکرد بازار فولاد، بسیاری از کارخانه های کوچک به بازار بازگشته اند زیرا قیمت ها افزایش قابل توجهی داشته است.

البته این خبر برای دولت چین مطلوب نیست چرا که این کشور تلاش زیادی برای کاهش ظرفیت مازاد تولید فولاد انجام داده است.

چرا چین با تمام قوا به توسعه اقتصادی خود پرداخته است ؟

جواب را باید در جنگ تجاری چین و آمریکا پیدا کرد :

ترامپ در کمپین انتخاباتی خود به شدت به چین حمله کرد و قول داد در زمینه تجارت با چین اقدامات سختگیرانه داشته باشد ولی پس از انتخابات این لحن وی تغییر کرد و حتی به مذاکره با چین برای گسترش روابط اقتصادی پرداخت. به نظر کارشناسان بر خلاف ادعاهای یک سال قبل دولت امریکا در محدود سازی واردات از چین خیلی جدی نبوده است.
ولی تحلیل گران معتقدند سال ۲۰۱۸ شرایط سختی پیش روست و په بسا یک جنگ تجاری هم رخ دهد.
به نظر می رسد صبوری ترامپ رو به پایان است وی به مذاکره با چین پرداخت تا چین بر کره شمالی در رابطه با تسلیحات هسته ای آن فشار آورد ولی چندان موفقیت آمیز نبوده است.
ترامپ و مباشران تجاری وی در ماه های آتی نتایج بررسی های خود را در مورد مسائلی چون تجارت فولاد و یا دزدی دارایی ها علنی خواهند کرد که می تواند به اعمال تعرفه هایی بر کالاهای چینی منجر شود.
برخی انتظار دارند در نیمه نخست سال ۲۰۱۸ یک جنگ تجاری رخ دهد که می تواند دیگر زوایای روابط امریکا و چین را نیز تحت تاثیر منفی خود قرار دهد.
نخستین گفتگوهای تجاری دو اقتصاد برتر جهان در آوریل سال جاری در فلوریدا بدون نتیجه معنا داری تمام شد. در جدیدترین اظهار نظرها نیز ترامپ روسیه و چین را به عنوان دو رقیب که در تلاشند امنیت و موفقیت های امریکا را از بین ببرند شناسایی کرده و چین را به استفاده از راهکارهای تجاری غیر عادلانه متهم کرده است.
مطمئنا این اتهامات لفظی ماه های آینده شدت می گیرد. در دهه ۱۹۸۰ امریکا و ژاپن درگیری های تجاری مشابه ای داشتند ولی از طرفی نقاط مشتکری از جمله همکاری های نظامی هم داشتند در حالی که در مورد چین این نقاط مشترک وجود ندارد.
با این که روابط اقتصادی امریکا و چین عمیق است ولی نبود یک ائتلاف جدی تر و گسترده تر خطر گسترش تنش ها را مطرح می کند. اخیرا چین در پاسخ به ادعاهای ترامپ خواسته این ذهنیت جنگ سردی را از خود دور کند و از اختلال در اهداف استراتژیک چین دست بر دارد.
خطر آسیب به هر دو اقتصاد برتر دنیا
ترامپ چالش بزرگی پیش رو دارد تا دولت چین را راضی کند دست از سیاست های یک طرفه برای توسعه صنایع داخلی و راه اندازی بازارهای بزرگ متعلق به خود بردارد آن هم بدون یک جنگ تجاری و آسیب رساندن به نیروی کار امریکایی.
ترامپ بلافاصه پس از انتخابات یک اهرم اصلی برای تاثیر گذاری بر چین را از دست داد آن هم با این تصمیم که امریکا از پیمان شراکت ترانس – پسیفیک خارج شود. این توافق نامه تجارت آزاد شامل ۱۲ کشور بود که اوباما برای افزایش قدرت امریکا در آسیا و قاره امریکا در آن شرکت کرده بود. حال امریکا این قدرت را از دست داده و تنها به دنبال راهکارهای تنبیهی است که تاثیری بر رفتار چین نداشته و می تواند اقتصاد هر دو کشور را مختل کند.
ترامپ معتقد است توافق نامه های بین المللی در زمینه تجارت تنها باعث می شود دست امریکا بسته بماند، از استقلال آن می کاهد و نتیجه عملیاتی روشنی ندارد. ولی این رویکرد امریکا موجب شده نتواند بر چین برای تجارت عادلانه فشار کافی را وارد سازد. مشکل این است که امریکا در این راه تنهاست و هیچ کشوری طرف آن را نمی گیرد.
نگرانی های دولت چین هم کم نیست و کارشناسان معتقدند سال آینده درگیری ها و آشفتگی های جدی در روابط تجاری امریکا و چین رویت خواهد شد.
یک بخش بزرگ این مشکل عادت ترامپ به تاکید بر ۳۰۹ میلیارد دلار کسری تجاری با چین است و وی به روابط اقتصادی دو کشور در سطح کلان تر نگاه نمی کند.
به نظر تحلیلگران تنها رسیدن به توازن تجاری به معنای رفتار تجاری عادلانه چین نخواهد بود. اگر تنها چین کمی از محدودیت های بازار خود برای سرمایه گذاران خارجی را بردارد مازاد تجاری آن با امریکا بهبود می یابد ولی ترامپ به دنبال این است که این کسری را حتی به قیمت افزایش درگیری و مجادله پایین بیاورد و آن زمان است که شاید با چالش های بزرگ تری روبرو شود.
بدون شک ورود به یک جنگ تجاری خیلی راحت تر از تلاش برای خروج از آن می باشد.