به گزارش مرکز فولاد ایرانیان و به نقل از فولاد نیوز، هند در سال ۲۰۱۶ شاهد رشد تولید سالانه ۷.۴درصدی بود و انتظار می رود که این میزان از ۲.۹ درصد در سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ به ۸.۹ درصد طی سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ افزایش یابد.
باتوجه به برنامه دولت هند برای افزایش تقاضا و تولید فولاد، این کشور به نقطه درخشانی در رشد جهانی تولید فولاد تبدیل می شود. دولت هند در نظردارد تقاضای فولاد را در بخش های ساخت و ساز، خودرو سازی و زیرساخت به منظور رشد تولید فولاد افزایش دهد. انتظار می رود که شرکت فولاد هند SAIL و تاتا استیل Tata Steel Ltd پیشرو در رشد تولید جهانی باشند. دولت هند رشد تولید فولاد را با تقویت کارخانه های موجود و شرکت های دولتی به منظور ساخت کارخانه ها ی جدید فولاد مدیریت می کند. طبق پیشبینی مؤسسه CRU، افزایش تقاضای فولاد هند، به تغییر شکل و ظرفیت کورههای بلند فولادسازی آن منجر میشود و این کشور به سمت استفاده از کورههای بلند با ظرفیت بیشتر خواهد رفت. همین موضوع باعث خواهد شد که تقاضای زغالسنگ هند، از کک شوی عادی به کک شوی سخت تغییر یابد.
چندی پیش، دولت هند اعلام عمومی کرد که قصد دارد تا سال ۲۰۲۵، بالغ بر ۳۰۰ میلیون تن ظرفیت تولید فولاد جدید به سامانه تولید فعلی اضافه کند. این اقدام دولت هند، در راستای پاسخگویی به نیاز صنعت ساختمان سازی و زیرساختهای این کشور، اتخاذ شده است چراکه جمعیت شهری این کشور، رو به افزایش است. بنا به پیشبینی مؤسسه CRU، تا ۲۰ سال آینده، هند بیشترین رشد تقاضای فولاد را در جهان، تجربه خواهد کرد. پیشبینی تحلیل گران این مؤسسه حاکی از این است که مصرف محصولات نهایی فولاد در هند تا سال ۲۰۲۱ از ۱۰۰ میلیون تن گذر خواهد کرد و تا سال ۲۰۳۵، به مرز ۲۸۰ میلیون تن خواهد رسید. در نتیجه این رشد فزاینده، فرآیند تولید فولاد نیز دستخوش تغییر خواهد شد. پیشبینی میشود که کورههای بلند فولادسازی هم در ابعاد و هم در تکنولوژی ساخت، خود را با این حجم تقاضا، وفق دهند. طبق آماری که مؤسسه CRU در فوریه امسال منتشر کرد، تعداد ۱۰ عدد کوره بلند جدید تا ۱۰ سال آینده به بهرهبرداری خواهد رسید.
همه کورهها ظرفیتی بین ۳ تا ۴ هزار مترمکعب دارند. مجموع ظرفیت کوره بلند جدیدی که تا سال ۲۰۲۶ مورد بهره برداری قرار خواهد گرفت، معادل ۷۷ هزار و ۵۰۰ مترمکعب است که تا ۱۰ سال آتی تحت بهرهبرداری قرار میگیرند. هر چه کوره بزرگ تر، کک مورد نیاز بیشتر!
هند از قدیم صاحب تعداد زیادی کورهبلند فولادسازی با ابعاد کوچک بوده است. به طوری که سال گذشته، کورههای بلندی که حجم آنها بین ۱ تا ۲ هزار مترمکعب است، کمتر از نیمی از ظرفیت فولادسازی هند را بهخود اختصاص دادند. معمولا سرمایه گذاری مناسبی روی این کورههای کوچک انجام نمیگیرد که بهدلیل نتایج اقتصادی ضعیفتری است که نسبت به کورههای حجیمتر دارند. از دیگر معایب این کورههای کمحجم، میتوان به آلودگی بیشتر آنها اشاره کرد.
تحلیلگران مؤسسه CRU معتقدند که این کورههای کمبازده، به تدریج، از گردونه تولید خارج خواهند شد و جای خود را به کورههای بلند پربازده با حجم ۳ تا ۴ هزار مترمکعب میدهند. افزایش حجم کوره بلند، به معنی افزایش وزنی است که بار کف مخزن آن باید تحمل کند. با در نظر گرفتن این شرایط، کلید بازده بیشتر، یافتن ساختاری است که استحکام مناسبی داشته باشد تا گردش گاز در آن به راحتی و به صورت همسان صورت بگیرد و در نتیجه، واکنش احیاء با بازدهی بالاتری اتفاق بیفتد. علاوه بر این، بهبود عملکرد کوره، به کاهش حجم سرباره منتهی میشود و این به معنای صرف انرژی کمتر (حجم کک مورد نیاز کمتر) برای ذوب است. از همین رو، اگر کک با کیفیت پایین استفاده شود، به علت اینکه استحکام آن پس از فرآیند احیاء کم خواهد بود، در کورهبلندهای حجیم، خواهد شکست و نفوذپذیری بار کوره را به شدت کاهش خواهد داد. از همین رو، اهمیت کیفیت کک مورد استفاده در این کورهها، به مراتب بیشتر خواهد شد و به تبع آن، تقاضای هند به سمت زغالسنگ کک شوی سخت، تغییر خواهد یافت.
منبع: فولاد نیوز
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه