تحلیل استراتژی جدید هند برای افزایش بهره وری تولیدات فولادی

هند در سال 2016 شاهد رشد تولید سالانه 7.4درصدی بود و انتظار می رود که این میزان از 2.9 درصد در سال های 2010تا 2016به 8.9درصد طی سال های 2017تا2021افزایش یابد.
باتوجه به برنامه دولت هند برای افزایش تقاضا و تولید فولاد، این کشور به نقطه درخشانی در رشد جهانی تولید  فولاد تبدیل می شود. دولت هند در نظردارد تقاضای  فولاد را در بخش های ساخت و ساز، خودرو سازی و زیرساخت به منظور رشد تولید  فولاد افزایش دهد.
انتظار می رود که شرکت  فولاد هند SAIL و تاتا استیلTata Steel Ltd پیشرو در رشد تولید جهانی باشند. دولت هند رشد تولید  فولاد را با تقویت کارخانه های موجود و شرکت های دولتی به منظور ساخت کارخانه ها ی جدید  فولاد مدیریت می کند.
طبق پیش‌‎‌بینی مؤسسه CRU، افزایش تقاضای فولاد هند، به تغییر شکل و ظرفیت کوره‌های بلند فولادسازی آن منجر می‌شود و این کشور به سمت استفاده از کوره‌های بلند با ظرفیت بیشتر خواهد رفت. همین موضوع باعث خواهد شد که تقاضای زغال‌سنگ هند، از کک‌شوی عادی به کک‌شوی سخت تغییر یابد.
چندی پیش، دولت هند اعلام عمومی کرد که قصد دارد تا سال 2025، بالغ بر 300 میلیون تن ظرفیت تولید فولاد جدید به سامانه تولید فعلی اضافه کند. این اقدام دولت هند، در راستای پاسخگویی به نیاز صنعت ساختمان‌سازی و زیرساخت‌های این کشور، اتخاذ شده است چراکه جمعیت شهری این کشور، رو به افزایش است. بنا به پیش‌بینی مؤسسه CRU، تا 20 سال آینده، هند بیشترین رشد تقاضای فولاد را در جهان، تجربه خواهد کرد. پیش‌بینی تحلیل‌گران این مؤسسه حاکی از این است که مصرف محصولات نهایی فولاد در هند تا سال 2021 از 100 میلیون تن گذر خواهد کرد و تا سال 2035، به مرز 280 میلیون تن خواهد رسید. در نتیجه این رشد فزاینده، فرآیند تولید فولاد نیز دستخوش تغییر خواهد شد. پیش‌بینی می‌شود که کوره‌های بلند فولادسازی هم در ابعاد و هم در تکنولوژی ساخت، خود را با این حجم تقاضا، وفق دهند. طبق آماری که مؤسسه CRU در فوریه امسال منتشر کرد، تعداد 10 عدد کوره بلند جدید تا 10 سال آینده به بهره‌برداری خواهد رسید.
همه کوره‌ها ظرفیتی بین 3 تا 4 هزار مترمکعب دارند. مجموع ظرفیت کوره بلند جدیدی که تا سال 2026 مورد بهره‌برداری قرار خواهد گرفت، معادل 77 هزار و 500 مترمکعب است که تا 10 سال آتی تحت بهره‌برداری قرار می‌گیرند. هر چه کوره بزرگ‌تر، کک مورد نیاز بیشتر!
هند از قدیم صاحب تعداد زیادی کوره‌بلند فولادسازی با ابعاد کوچک بوده است. به طوری که سال گذشته، کوره‌های بلندی که حجم آن‌ها بین 1 تا 2 هزار مترمکعب است، کمتر از نیمی از ظرفیت فولادسازی هند را به‌خود اختصاص دادند. معمولا سرمایه‌گذاری مناسبی روی این کوره‌های کوچک انجام نمی‌گیرد که به‌دلیل نتایج اقتصادی ضعیف‌تری است که نسبت به کوره‌های حجیم‌تر دارند. از دیگر معایب این کوره‌های کم‌حجم، می‌توان به آلودگی بیشتر آن‌ها اشاره کرد. تحلیل‌گران مؤسسه CRU معتقدند که این کوره‌های کم‌بازده، به تدریج، از گردونه تولید خارج خواهند شد و جای خود را به کوره‌های بلند پربازده با حجم 3 تا 4 هزار مترمکعب می‌دهند. افزایش حجم کوره بلند، به معنی افزایش وزنی است که بار کف مخزن آن باید تحمل کند. با در نظر گرفتن این شرایط، کلید بازده بیشتر، یافتن ساختاری است که استحکام مناسبی داشته باشد تا گردش گاز در آن به راحتی و به صورت همسان صورت بگیرد و در نتیجه، واکنش احیاء با بازدهی بالاتری اتفاق بیفتد. علاوه بر این، بهبود عملکرد کوره، به کاهش حجم سرباره منتهی می‌شود و این به معنای صرف انرژی کمتر (حجم کک مورد نیاز کمتر) برای ذوب است. از همین رو، اگر کک با کیفیت پایین استفاده شود، به علت اینکه استحکام آن پس از فرآیند احیاء کم خواهد بود، در کوره‎بلندهای حجیم، خواهد شکست و نفوذپذیری بار کوره را به‌شدت کاهش خواهد داد. از همین رو، اهمیت کیفیت کک مورد استفاده در این کوره‌ها، به مراتب بیشتر خواهد شد و به تبع آن، تقاضای هند به سمت زغال‌سنگ کک‌شوی سخت، تغییر خواهد یافت.