کشور چین از سال ۱۹۹۶ عنوان بزرگترین تولید کننده را بدست اورد. این کشور در سال ۱۹۹۳ نیز توانست رتبه اول را در مصرف فولاد جهانی کسب کند و در شرایط فعلی حدود نیمی از تولید مصرف فولاد جهانی در دستان این کشور می باشد.این کشور در سال های اخیر نقش بسزایی در فولاد جهانی ایفا کرده است بطوری که ۲۳ درصد از تولید فولاد جهانی تا سال ۲۰۱۴ نسبت به قبل از آغاز بحران اقتصاد جهانی سال ۲۰۰۷ را می توان متاثر از رشد ۶۸ درصدی تولید فولاد چین دانست. در صورتیکه این کشور را در نظر نگیریم طی این سال ها نه تنها تولید فولاد جهانی رشدی نداشته بلکه با کاهش ۱/۳ درصدی مواجه شده است.با توجه به این شرایط بزرگترین تولید کننده و مصرف کننده فولاد جهانی پس از پایان سال ۲۰۱۵ که سالی بحرانی باری فولاد بود، سیاست های فولادی را برای جلوگیری از ضرر بیشتر با تغییراتی همراه کرد.
طبق بررسی های انجام شده، طرفیت جهانی تولید فولاد خام در سال ۲۰۱۶ در مقایسه با ۱۰ سال ما قبل ان افزایش ۶۰ درصدی داشته و ۲.۳۸ میلیارد تن رسیده است. همچنین ظرفیت تولید فولاد خام چین هم با افزایش ۱۴۰ درصدی مواجه شده و به ۱.۱۶ میلیارد تن رسیده است. این در شرایطی است که فقط دو سوم از ظرفیت فولاد مورد استفاده قرار می گیرد که حکایت از فزونی داشتن ظرفیت های احداث شده در مقایسه با میزان مصرف و تقاضا جهانی برای این محصول است. باید به این نکته بسیار توجه کرد که ظرفیت زیاد تولید، رقابت را دشوار می کند. تولید کننده ها مجبور به کاهش قیمت ها می شوند تا در نتیجه بتوانند در این بازار رقابت کنند. در نتیجه ادامه این روند امکان پذیر نخواهد بود و موجب ضرر تولیدکننده ها خواهد شد. گفتنی است، شورای دولتی چین قصد دارد تا ظرفیت فولاد را تا سال ۲۰۲۰ تا حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تن کاهش دهد.
در اینباره محمدرضا بنیاسدی، مدیرعامل گروه صنایع فولادی صبح پارسیان در گفتوگو با صمت اظهار کرد: یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار در سال گذشته میلادی کاهش میزان تولید کشور چین بود، زیرا این کشور تولید خود را از ۸۰۰ میلیون تن به ۷۰۰ میلیون تن کاهش داد که روی قیمتها اثر مثبت داشت و در نبود بازار چین ما توانستیم بخشی از فولاد جهان را پوشش بدهیم و فولادسازیهایی مانند فولاد هرمزگان و فولاد مبارکه در زمینه صادرات در این سال به اهداف خود دست یافتند.
وی در ادامه عنوان کرد: به نظر میرسد در زنجیره فولاد با توجه ورود دو گندلهسازی سنگان با مشکلی روبهرو نباشیم و تنها با جبران کنسانتره میتوان این زنجیره را به تعادل رساند و در مسیر مثبتی پیش رفت و به ظرفیت ۳۰ میلیون تنی رسید. در حالحاضر ۲۱ میلیون تن فولاد تولید میکنیم به عبارتی با حدود ۶۰ درصد ظرفیت تولید میکنیم که با تکمیل این زنجیره میتوانیم تولید ۶۰ درصدی را به ۷۰ تا ۸۰ درصد برسانیم. مدیرعامل گروه صنایع فولادی صبح پارسیان با اشاره به چشمانداز فولاد در امسال میلادی عنوان کرد: نه تنها فولاد، بلکه فلزات دیگری مانند مس و آلومینیوم هم در سال پیشروی میلادی چشمانداز خوبی دارند. با توجه به اینکه امریکا روند رشد اقتصادی در پیش گرفته که میتواند در روند جهانی تاثیرگذار باشد و اینکه چین در بازار کمتر حضور دارد و از سوی دیگر شرایط پروژههای عمرانی که به وضعیت ثبات بیشتری رسیدهاند، از اینرو، میتوان چشمانداز مثبت همراه با افزایش تقاضا را برای امسال میلادی متصور بود. بنیاسدی در پاسخ به این پرسش که تعرفهها را برای سال جدید چگونه تعریف کنیم، عنوان کرد: در زمینه تعرفه اتفاق خوبی رخ داده است و کاهش تعرفهها میتواند به سود صنایع پاییندستی که در تنگنای بیشتری هستند، باشد؛ هرچند فولادسازان از این امر ناراضی هستند. در کل باید تعرفهها را براساس شرایط مدیریت کرد.
نرخ تولید فولاد در چین متناسب با این نمودار کاهش پیدا کرده است . البتهاین موضوع تخمینی بوده ولی این صحبت که برای فولادسازان ایران فرصت خوبی را فراهم می کند قابل دفاع می باشد
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه