در این خصوص امیرحسین کاوه دبیر سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران با اذعان بر این که قرار بوده تا پایان برنامه پنجم توسعه، تولیدات فولاد کشور به 55 میلیون تن برسد گفت: هنوز تولیدات داخلی به 15 میلیون تن نرسیده این در حالی است که هنوز تولیدات پاسخگوی نیازهای داخلی نیست اما بیش از 40 درصد محصولات در حدود 150 دلار کمتر از فروش داخل و 50 دلار کمتر از بازارهای جهانی صادر می شود.
دبیر سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران در ادامه با اشاره به این که خام فروشی ضداقتصاد و اقتصاد مقاومتی است یادآور شد: صادرات یکی از مهمترین راه نجات شرکتهاست اما نه صادرات خامی که کارخانجات برای تولیدات بعدی آن آماده اما بیکار است.
وی با اعلام اینکه افزایش تعرفه باعث شد زنجیره مواد اولیه فولاد به هم بریزد، گفت: دولت به جای آنکه صادرات ورقهای فولادی را ممنوع کند اعلام میکند نباید سنگ آهن صادر شود در حالی که ما به شدت به ورقهای فولادی نیاز داریم و میتوان با تعیین تعرفههای مناسب آن را به کشور وارد کرد.
به گفته کاوه، وقتی قدرت بهره وری و فرآوری مواد اولیه ورق های فولادی را داریم برای چه باید محصول خام به خارج از کشور صادر کنیم این در حالی است که با تعدیل قیمتها در بازارهای جهانی می توان درآمدزایی مناسبی هم داشت. به طور مثال فولاد مبارکه در سال گذشته 2 میلیون تن مواد اولیه و خام صادر کرد اما درآمدش کمتر از 600 میلیون دلار بود این در حالی است که یکی از شرکتهای لوله ساز در حدود یک بیستم فولاد مبارکه یعنی 130 هزار تن صادرات داشت اما 200 میلیون دلار درآمدزایی داشت.
کاوه در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به این که شاید بسیاری گمان کنند که ما مخالف صادرات هستیم ادامه داد: ما مخالف صادرات خامی هستیم که زنجیره بعدی اش در کشور بیکار و منتظر مواد اولیه است.
وی با اشاره به اینکه گاهی تولید سنگ آهن در بازار افزایش یافته و گاهی هم گندله بیش از نیاز تولید میشود، اظهار داشت: گاهی ورقهای فولادی و میلگرد در بازار دپو میشود و یک زمان دیگر میبینیم که این محصولات در بازار به شدت نایاب است.
وی با تاکید بر اینکه در این بخش نیاز به آمار و اطلاعات درست داریم، گفت: متاسفانه آمار و اطلاعات درست از میزان تولید و نیاز بازار در دسترس مسئولان نیست به همین دلیل تصمیمات اشتباهی در این بخش گرفته میشود.
کاوه با اشاره به اینکه مسئولان دولتی با اطلاعات و آمارهای اشتباه به جای نظارت، وارد عملیات شده و موجب اجرای ناقص فعالیتهای صنعتی میشوند، گفت: طرحهای هفت گانه فولاد علیرغم اشتباه در سیاستگذاری به اجرا رسید زیرا فقط نگاه منطقهای بود و متاسفانه با وجودی که در دولت یازدهم این طرحها رد شده بود اما باز هم میبینیم که به اجرا میرسند.
وی ادامه داد: افتتاح طرحهای فولادی به جای اینکه موجب شادی مردم منطقه باشد، متاسفانه با مخالفت ها و انتقادهای مردم رو به رو میشود زیرا در منطقهای مانند سپید دشت که با کمبود آب رو به رو هستیم یک صنعت آب بر مانند فولاد به اجرا میرسد.
وی با اشاره به چشم انداز تولید فولاد در ۱۴۰۴، گفت: در افق ۱۴۰۴ تعیین شده که باید به تولید ۵۵ میلیون تن فولاد برسیم که در حال حاضر رقم تولید فولاد ۱۸ میلیون تن است.
این مطلب بدون برچسب می باشد.










ثبت دیدگاه