در حالی که انتظار می رفت با توجه به اتفاقات پیش آمده در سال گذشته، امسال شاهد برنامه ریزی مسولین برای رفع کمبود برق فولادسازان و دیگر صنایع و جلوگیری از بروز یک ضرر هنگفت باشیم اما گویا فولادگران باید منتظر تکرار اتفاقات سال گذشته و تعطیلی نسبی این صنعت باشند.
* دولت با وضع قوانین جدید فولادسازان را غافلگیر میکند
به گزارش آرتان پرس، گویا مشکلات صنعت فولاد ایران تبدیل به یک چرخه شده است. در حالی که هر سال دولت وعده بهبود شرایط این صنعت را میدهد، اما هر بار نه تنها مشکلات سالهای گذشته تکرار میشود، بلکه دولت با وضع قوانین و سیاستهای جدید تولیدکنندگان را غافلگیر میکند.
همین سال گذشته بود که قطغی گسترده و مستمر برق و گاز صنایع تعطیلی ۱۱۰ کارخانه فولاد ایران را به دنبال داشت. در شرایطی که فعالان صنفی و اتحادیهای در حال رایزنی با دولت برای جلوگیری از تکرار این مشکلات در سال جاری بودند، دولت با وضع عوارض صادراتی فولاد محدودیت جدیدی پیش روی تولیدکنندگان و صادرکنندگان قرار داد.
* فرصتی که از دست رفت!
با آغاز جنگ روسیه و اوکراین و افت ۶٫۴ درصدی تولید فولاد چین، فولادسازان ایرانی خود را برای حضور گستردهتر در بازار جهانی آماده میکردند. اما دولت همین جنگ را بهانهای کرد تا تعرفه عوارض صادرات صنعت فولاد را تا ۲۲ درصد افزایش دهد. گرچه وزارت صمت از اصلاح این مصوبه خبر داد، اما انتشار همین فهرست عوارض جدید کافی بود تا ایران بخشی از سهم صادراتی خود را از دست دهد.
حتی در موضوع تامین برق قرار بود تمهیداتی اندیشیده شود. ازجمله شبانهشدن برقرسانی به صنایع قویترین سناریویی است که در این زمینه مطرح میشود، اما اعضای انجمن تولیدکنندگان فولاد بر سر آغاز قطعی برق صنعت فولاد در میانه اردیبهشت، یعنی پس از پایان ماه رمضان متفقالقول هستند. بدین ترتیب شمارش معکوس برای قطع برق صنایع را باید آغازشده بدانیم.
این اتفاقی است که میتواند منجر به تعطیی کارخانجات بیشتری در سال جاری شود و حتی تهدیدی برای ادامه حیات صنعت فولاد کشور باشد. پیش از این رضا شهرستانی، عضو هیات مدیره انجمن فولاد، از این موضوع صحبت به میان آورده و نسبت به تعطیلی کامل صنعت فولاد، به ویژه در بخش خصوصی ابراز نگرانی کرده بود.
وزیر صمت نیز در واکنش به خطر تعطیلی این صنعت مادر یک واکنش بیشتر نداشته است؛ «جمع کنید بروید سوریه».
شاید عدهای این اقدام را به نفع کشور در راستای حفظ منابع انرژی بدانند. اما بهتر است آنها به این پرسش پاسخ دهند که آیا سوریه منابع کافی برای تامین کمبود برق مورد نیاز فعالان و فولادسازان را دارد؟ این در حالی است که این کشور جنگزده حتی در تامین کمبود برق شبکه خانگی شهروندان سوری به کشورهای دیگر وابسته است.
* بازهم پای چینیها در میان است؟
از سوی دیگر، اخبار حاکی از آن است که از سال گذشته چینیها سرمایهگذاری گسترده خود در زنجیره فولاد ایران را آغاز کردهاند. اما آیا چینیها برای فعالیت در صنایع ایران به منابعی از برق و گاز دسترسی دارند که فعالان بخش خصوصی از آن محرومند؟
در مجموع به نظر میرسد که صنعت فولاد ایران در سال ۱۴۰۱ هم روزهای پرامیدی پیش رو ندارد. موضوعی که میتواند در بازار کالاهای نهایی از جمله مسکن، خودرو و لوازم خانگی تخلیه شود و بهانهای جدید برای بالابردن قیمتها شود.
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه