لزوم تولید ورق در فولاد هرمزگان برای افزایش سود دهی

بر طبق این گزارش شرکت 110هزار تن اسلب در بهمن ماه تولید کرده و 70هزار تن ازان را فروخته است. میانگین تولید و فروش ماهانه طی 11ماه اخیر به ترتیب 93هزار تن و 108هزار تن بوده است.
شرکت در کل این 11 ماه اقدام به تولید 1,022,200 تن محصول و فروش 1,188,144 تن نموده است. لازم به ذکر است که ظرفیت اسمی 1.5میلیون تن اسلب دارد ضمن اینکه شرکت قادر است آهن اسفنجی مورد نیاز را نیز تامین کند همچنین ظرفیت واقعی تولید در سال 96 به سطح ظرفیت اسمی خواهد رسید.
این شرکت که برای سال 95 زیان هر سهم را 83ریال اعلام کرده بود برای سال 96 به سود 82ریالی در هر سهم می رسد.
هرمز پیشبینی کرده که اسلب را بین 1350 تا 1368 تومان در هر کیلو به فروش برساند.
بهای تمام شده هر تن محصول اسلب نیز 1213 تومان فرض شده چون فرض شده شرکت هر تن گندله را 327هزار تومان خریداری کند که به معنای این است که هر کیلو محصول فخوز 1557 تومان باشد در حالی که قطعا متوسط نرخ فخوز نمی تواند بالاتر از نرخ اسلب باشد!
اگر متوسط نرخ شمش فخوز را همچون اسلب هرمز در نظر بگیریم 114میلیارد تومان به نفع هرمز خواهد بود که می تواند سود فعلی را تقریبا تا دوبرابر افزایش دهد ضمن اینکه نرخ واقعی فروش بهمن ماه 1419تومان است و حتی نرخ اسلب جای این را دارد که در محدوده 1600 تومان معامله شود!
اما درگیری اصلی هرمز در بخش هزینه مالی است. این شرکت فرض کرده که میزان بدهی بانکی در سال 96 رشد 12میلیارد تومانی داشته باشد و هزینه مالی نیز به 113میلیارد تومان برسد.
واقعیت این است که صورت جریان وجوه نقد نشان می دهد، وضعیت سال 95 بهتر از 94 است
در سال 94 شرکت 447میلیارد تومان وام جدید گرفت و 426میلیارد تومان بازپرداخت کرد یعنی مانده وام رشد کرد اما در 9ماه سال جاری 220میلیارد تومان وام جدید گرفت اما 280میلیارد تومان از وام های قبلی را تسویه کرد و این به معنای کاهش مانده بدهی بانکی بر اساس صورت جریان وجوه نقد است.
با این اوصاف می توان امیدوار بود که هرمز بتواند تا حدودی هزینه مالی خود را نیز کاهش دهد با این حال چون فولاد هرمزگان یک شرکت 15میلیارد سهمی است در حالی که کل ظرفیت تولید آن 1.5میلیون تن است، بنابراین هیچگاه به یک eps با اهمیت نمی رسد و سطح سودآوری شرکت در یک تحلیل خیلی خیلی خوشبینانه(اسلب 1600 تومان، نرخ شمش 1350تومان) به 30 تومان در هر سهم می رسد نتیجه اینکه هرمز به سختی می تواند سطح p.e مناسب بگیرد.
به نظر می رسد اگر هرمز یک طرح توسعه تولید ورق(مانند تکنولوژی فولاد مبارکه) اجرا کند، میزان سودآوری به شدت رشد می کند بنابراین تصور این است که هرمز باید به سمت یک طرح توسعه دیگر برود و سطح تولید خود در بخش اسلب را افزایش ندهد.