انجمن جهانی فولاد در گزارشی که به عنوان گزارش عملکرد فولاد در سال ۲۰۱۷ منتشر کرده است، به بررسی وضعیت فولاد ۶۶ کشور تولیدکننده این محصول پرداخته است.
این گزارش نشان میدهد که میزان تولید فولاد خام ایران در سال ۲۰۱۷ معادل ۲۱ میلیون و ۷۲۶ هزار تن بوده که رشد ۲۱.۴ درصدی را نسبت به سال ۲۰۱۶ نشان میدهد. البته در این مدت تولید فولاد خام جهان هم رشد ۵.۶ درصدی داشته و رکورد یک میلیارد و ۶۷۵ میلیون تن را ثبت کرده است.
چین؛ همچنان مرد فولادین است
از میان همه تولیدکنندگان فولاد جهان، چین هنوز بزرگ ترین تولیدکننده دنیاست و با ۵.۷ درصد رشد، ۸۳۱ میلیون و ۷۰۰ هزار تن فولاد خام تولید کرده است.
پس از چین، ژاپن با تولید ۱۰۴ میلیون و ۹۳۰ هزار تن و هند با تولید ۱۰۱ میلیون و ۳۷۱ هزار تن در رتبه های دوم و سوم قرار دارند.
آمریکا و کره جنوبی نیز به ترتیب با تولید۸۱ میلیون و۶۴۰ هزار تن و ۷۱ میلیون و ۱۸۰ هزار تن در رتبه های چهارم و پنجم هستند.
اما در سال گذشته، ترکیه بیشترین میزان رشد تولید فولاد را داشته است؛ به طوری که با تولید ۳۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تن فولاد خام، رشد ۳۱.۱ درصدی را به ثبت رسانده است.
تولید آهن اسفنجی جهان نیز در سال ۲۰۱۷ با ۹.۲ درصد رشد به ۷۲ میلیون و ۷۷۰ هزار تن افزایش یافته که طی این مدت هند با تولید ۲۵ میلیون و ۸۵۰ هزار تن رتبه نخست تولید این ماده را به خود اختصاص داده است.
پس از آن ایران با تولید ۲۰ میلیون و ۵۴۰ هزار تن آهن اسفنجی که حاکی از رشد ۲۸.۲ درصدی نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۱۶ است، توانست در رتبه دوم قرار گیرد.
به گزارش فولادنیوز، آهن اسفنجی، حاصل احیای مستقیم سنگ آهن است و در عملیات احیای مستقیم، بدون نیاز به ذوب سنگ آهن، اکسیژن آن حذف میشود و شکل ظاهری آن به صورت قطعات کروی (گندله) یا اسفنج گونه میشود.
آهن اسفنجی عیار بالایی از آهن دارد که یکی از دلایل رواج آن، کمبود ضایعات آهن و افزایش قیمت آن و مشکلات زیست محیطی است و جایگزین مناسبی برای ضایعات آهن به شمار میرود.
میگویند در گذشته هند به فقر و تنگدستی مردمانش مشهور بود، اما امروز دورهای از تحولات اقتصادی را تجربه میکند؛ تحولاتی که به شکلگیری چهارمین اقتصاد توانمند جهان منجر شده است.
میتوان نتیجه گرفت مردمان این کشور روزهای خوشی را در این اقتصاد توانمند سپری میکنند، اما این طور نیست و همان منابعی که از رشد اقتصادی این کشور میگویند همانها خبر میدهند که هنوز میلیونها نفر در این کشور بیش از ۱ میلیارد و ۳۰۰ میلیون نفری در فقر شدید زندگی میکنند
میگویند سرمایهگذاری خارجی، امری متداول در این کشور است که به یقین میتواند منبع درآمدهای سرشاری به شمار آید، اما گویا مردمان آن یا دستکم بخش زیادی از مردمان آن از این درآمدها بهرهمند نیستند.
میگویند هند در حالی سومین تولیدکننده فولاد جهان است که تلاش میکند با پشت سر گذاشت ژاپن، به دومین تولیدکننده تبدیل شود. تحلیلگران اقتصادی نیز پیشبینی میکنند این کشور تا ۳ سال آینده پس از امریکا و چین سومین کشور صنعتی جهان باشد و درآمد سرانهاش به دوبرابر میزان کنونی برسد.
پرسشی که در این میان مطرح میشود، این است که وقتی مردم هند از درآمد حاصل از این توسعه بهرهمند و در رفاه نیستند، این درآمد در اختیار چه کسانی قرار میگیرد؟ ایسنا در مهر امسال با انتشار گزارش «شاخص جهانی گرسنگی» که از سوی «انستیتو بینالمللی پژوهشهای سیاستگذاری غذا» در سال گذشته میلادی در واشنگتن منتشر شده است، نشان داد که هند پس از افغانستان و پاکستان سومین کشور گرسنه دنیاست! شمار چشمگیری از مردم هند که دومین کشور پرجمعیت جهان به شمار میآید، در فقر به سر میبرند در نتیجه، این کشور در مقابله با گرسنگی عملکرد ضعیفی داشته است.
همه اینها نشانههایی از یک واقعیت است، اینکه این کشور از معضلی به نام نابرابری اقتصادی به شدت در رنج است و تضاد اقتصاد توسعهیافته در مجاورت مردمی گرسنه بسیار عجیب مینماید
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه