ممنوع شدن افزایش ظرفیت فولاد در شانگهای در سال ۲۰۲۳

با توجه به قانون کربن زدایی، دولت شانگهادی برای اطمینان از کاهش تولید فولاد در کشور چین، افزایش ظرفیت فولاد در شانگهای در سال ۲۰۲۳ را ممنوع کرده است.

* بررسی ممنوع شدن افزایش ظرفیت فولاد شانگهای

به گزارش آرتان پرس و به نقل از GMK، وب سایت خبری SteelOrbis در روز سه شنبه (۳۱ ژانویه) اعلام کرد دولت شهری شانگهای (شرق چین) افزودن ظرفیت در صنعت فولاد در سال ۲۰۲۳ را برای اطمینان از کاهش تولید فولاد ممنوع کرده است.

فعالان بازار در روز سه شنبه (۳۱ ژانویه) اعلام کردند طبق دستور دولت شانگهای ، استفاده از قراضه فولادی باید تا سال ۲۰۲۵ در چین به ۱۵ درصد و تا سال ۲۰۳۰ به ۳۰ درصد افزایش یابد. علاوه بر این بررسی ها نشان داد، گروه Baowu قصد دارد انتقال از تولید فولاد توسط کوره بلند به کوره قوس الکتریکی (EAF) را در شانگهای سرعت بخشد. باید توجه داشت که صنعت فولاد یکی از صنایع اصلی مستقر در شانگهای است.

به نقل از چندین منبع خبری، شانگهای همچنین قصد دارد استفاده از زغال سنگ را به شدت کنترل کند. بررسی ها نشان می دهد دولت شانگهای اعلام کرده مصرف کل زغال سنگ تا سال ۲۰۲۵ باید ۵ درصد کاهش یابد.

تحلیل گران بازار در روز سه شنبه (۳۱ ژانویه) گزارش دادند مصرف محصولات فولادی در چین در سال ۲۰۲۲ به ۹۱۴ میلیون تن رسید. این در حالی است که میزان مصرف انواع آهن آلات در چین در سال ۲۰۲۲ نسبت به سال ۲۰۲۱ با کاهش ۳.۳ درصدی یا کاهش ۳۱ میلیون تن همراه بوده است. بررسی ها نشان می دهد مصرف محصولات فولادی در کشور چین برای دومین سال متوالی رو به کاهش می باشد. باید توجه داشت که میزان کاهش شاخص مصرف محصولات فولادی در چین در سال ۲۰۲۱در مقایسه با سال ۲۰۲۰، به ۸.۳ درصد یا ۸۳ میلیون تن رسیده است.

به نقل از برخی تاجران، در سال ۲۰۲۲ فولادسازان چینی تولید محصولات فولادی را به ۱.۰۱ میلیارد تن رساندند. این در حالی است که میزان تولید محصولات فولادی در سال ۲۰۲۲ حدود ۲.۲ درصد نسبت به سال ۲۰۲۱ افت داشته است. بررسی ها نشان می دهد تولید فولاد در کشور چین به دلیل رکود اقتصاد و رکود در بازار املاک و مستغلات کاهش یافته است.

همانطور که مرکز GMK قبلا گزارش داد، باز شدن اقتصاد چین فرصت های بیشتری را برای بخش فولاد هند باز خواهد کرد. به گفته نمایندگان صنعت فولاد هند، چین به جای رشد مبتنی بر سرمایه گذاری، به دنبال بهبود مصرف است که نشان می دهد سرمایه گذاری های بزرگ در توسعه زیرساخت ها انجام نخواهد شد.