این طرح بعدها مورد بازنگری قرار گرفت و هند چشمانداز تولید فولاد خود را در ۲۰۲۵ میلادی به ۲۲۰ میلیون تن کاهش داد و در عوض سال ۲۰۳۱ میلادی (۱۴۱۰ خورشیدی) را زمان مناسب برای افزایش ظرفیت تولید فولاد به ۳۰۰میلیون تن اعلام کرد.
وی افزود: هم اکنون هند سالانه ۱۰ میلیون تن بر تولید فولاد خود اضافه میکند و با این رویه میتوان پیشبینی کرد در سال آینده میلادی حجم تولید آن از ژاپن بیشتر شود و دومین تولیدکننده بزرگ جهان را پشت سر بگذارد.
جعفریطهرانی ادامه داد: با توجه به اتفاقهایی که در خاور دور رخ میدهد و جنگ چین و امریکا بر سر افزایش تعرفههای واردات فولاد به این کشور، بسیاری از کشورها مانند ژاپن در تولید محصول با احتیاط بیشتری رفتار کنند تا به مشکل تولید مازاد در منطقه برنخورند و در همین حال چین نیز روش کاهشی در تولید فولاد پیش گرفته است و پیشبینی میشود تا ۲۰۳۰ میلادی (۱۴۰۹ خورشیدی) تولید خود را از نزدیک به۸۰۰ میلیون تن کنونی تا ۵۶۰ میلیون تن در سال کاهش دهد.
وی در پاسخ به این پرسش که هند چگونه میتواند با تنشهای پیش آمده در بازار فولاد جهان به دلیل کاهش واردات به امریکا روبهرو شود، پاسخ داد: هم اکنون هند در تلاش است با مذاکره با امریکا در گروه کشورهایی جای بگیرد که از این قانون معاف هستند و به نظر میرسد با اعطای امتیازاتی به امریکا در عرصههای گوناگون موفق شود مذاکرههای خود را در این زمینه به نتیجه برساند و حق واردات فولاد به امریکا را دست آورد؛ شانسی که علاوه بر هند شامل حال ترکیه، کانادا و کشورهای امریکای جنوبی و امریکای شمالی و اروپایی هم شده است.
وی افزود: همان طور که من پیشتر هم گفته بودم هدف ترامپ از تاختوتاز این چنینی در میدان فولاد، تضعیف چین است و جنگ اصلی در میان این دو ابرقدرت اقتصادی است. دیگر کشورهایی که در این میان درگیر شدهاند، در واقع ابزاری هستند که ترامپ میخواهد با توسل به آنها چین را تضعیف کند.
این تحلیلگر در پایان اظهار کرد: در این بین ایران باید در عرصه تولید فولاد متوجه رقیبی مانند هند که رو به پیشروی است، باشد.
منبع: روزنامه صمت شماره ۱۰۱۵ (۱۸ فروردین ۹۷)
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه