در طرح جامع فولاد آمده است که درباره زیرساختهای مورد نیاز توسعه فولاد در بخش حملونقل ریلی، ظرفیت جابهجایی و حمل بار از طریق ریل برآورد میشود که با توجه به سیاستهای موجود، حملونقل مواد معدنی و فولادی از طریق ریل در افق ۱۴۰۴حدود ۴ برابر شود که بسیار قابل توجه خواهد بود.
لازم است خطوط شبکه ریلی و سرمایهگذاری در این بخش، توسعه قابل توجهی پیدا کند. همچنین برای توسعه خطوط ریلی در بخش صنایع معدنی و فولادی، ۳۱۴۵ کیلومتر خط جدید و خط دوم برآورد میشود.
از اینرو لازم است در راستای سرمایهگذاریهای مورد نیاز درباره توسعه خطوط ریلی و ارتقای بهرهوری، وضعیت موجود ناوگان نیز در نظر قرار گیرد. توسعه خطوط ریلی و سرمایهگذاری در این بخش با توجه به روند گذشته، یکی از چالشهای اصلی طرح جامع فولاد است.
وضعیت حملونقل دریایی و ظرفیت مورد نیاز برای حمل بار در چشمانداز به میزان ۵۰-۳۵ میلیون تن در سال برآورد شده که بخشی مربوط به صادرات محصولات نهایی و واردات کنسانتره سنگآهن و بخشی نیز مربوط به صادرات محصولات معدنی خواهد بود. در صورت ساخت ۲ پکیج تولید۱۰میلیون تن فولاد در جنوب کشور، دست نیافتن به نتایج مثبت اکتشافات سنگآهن و نیاز به واردات این ماده اولیه، ظرفیت مورد نیاز برای توسعه بنادر، افزایش بسیار قابل توجهی خواهد داشت.
همچنین برای رقابتی بودن هزینه حملونقل دریایی، نیاز به ساخت اسکله با عمق آبخور ۲۴ متر است که امکان پهلوگیری کشتیهای ۳۰۰ هزار تن فراهم شود.
نیاز به ۳ هزار کیلومتر خطوط ریلی
درباره کمبود زیرساختهای لازم برای رسیدن به چشمانداز ۱۴۰۴سیدرضاشهرستانی، عضو هیاتمدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در گفتوگو با صمت اظهار کرد: وضعیت ریلی کشور در حد مطلوبی نیست. با این ریل موجود اگر بخواهیم به چشمانداز تولید ۵۵ میلیون تن فولاد برسیم باید ۲۰ میلیون تن جابهجایی مواد انجام شود و این موضوع با وجود جادههای فرسوده و شبکه ریلی قدیمی به هیچ عنوان قابل تحقق نیست. از نظر ایمنی این جادهها، ترافیک و مصرف سوخت، این کار امکانپذیر نخواهد بود.
فولادنیوز
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه