ذخایر قطعی سنگ آهن هم اکنون در ایران حداکثر ۳ میلیارد تن ذکر شده است. از طرفی حدود ۲۰۰ معدن سنگ آهن در کشور وجود دارد که در حال فعالیت هستند و در این میان تعداد محدودی از این معادن توانستهاند اکتشافات تکمیلی در مناطق مختلف را نهایی کنند. ذکر این نکته ضروری بهنظر میرسد که برنامه تولید فولاد کشور مطابق با سند چشمانداز ۱۴۰۴، در حدود ۵۵ میلیون تن در نظر گرفته شده است با این تفاسیر و با همین روند کنونی، میزان ذخایر سنگ آهن کشور حداکثر تا ۲۰ سال دیگر برای تولید فولاد در افق چشمانداز ۱۴۰۴ کافی است. با توجه به موارد ذکر شده، اکتشافات جدید سنگ آهن در گسترده ایران، اهمیت بسیاری پیدا میکند که خوشبختانه طی سالهای اخیر سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) در این جهت، عزم خود را جزم کرده است. سوالی که در اینجا برای فعالان بازار سنگ آهن مطرح شده این است که آیا همه معادن فعال کشور در مسیر نهایی کردن اکتشافات تکمیلی خود قرار دارند یا اینکه با همان اکتشافات اولیه خود در حال فعالیت هستند؟ در نتیجه بهطور حتم اکتشاف تکمیلی این معادن میتواند باعث افزایش ظرفیت نسبی سنگ آهن خام کشور و گامی در جهت پیشرفت این حوزه بهمنظور دستیابی به اهداف سند ۱۴۰۴ کشور باشد.
چالشها و راهکارهای مشکلات معادن سنگ آهن کشور
شرایط معدنکاری و فعالیت معدنی چه از نقطه نظر جغرافیایی، چه از نظر منابع انسانی و …، بسیار ویژه است. در نتیجه این ویژه بودن، چالشهای این حوزه نیز مثلا در بخش حمل و نقل در برخی موارد بسیار ویژه است. با توجه به اطلاعات معدنی کشور، حدود ۹۰ درصد حملونقل مواد معدنی در ایران از طریق کامیون انجام میشود و این موضوع باعث حجم حمل کمتر، قیمت تمام شده بالاتر و … و عدم رقابتپذیری بیشتر میشود.
نخستین چالشی که باید به آن دقت کرد بحث زیرساختها شامل آب، برق، گاز، جاده، ریل و … است. و سؤال این است که آیا زیرساختهای لازم به اندازه کافی و در حوالی معدن وجود دارد؟ بدیهی است که وجود زیرساختها و نحوه دسترسی آنها با توجه به محدوده جغرافیایی معادن در پیشرفت معادن و سرمایهگذاری ابتدایی بسیار اهمیت دارد. اما اغلب معادن در مناطق دورافتاده قرار گرفتهاند و متاسفانه دسترسی مناسبی به زیرساخت ندارند.
چالش بعدی موجود در معادن، نبود تکنولوژی روز است. چرا که آنچه باعث کاهش هزینه، یعنی افزایش درآمد و در نتیجه تداوم سودآوری و امنیت سرمایهگذاری میشود، تکنولوژی روز است. بحث بعدی مربوط به منابع انسانی و افزایش بهرهوری آنهاست. نیروهای متخصص به خصوص در بخشهای اقتصادی عمدتاً به مرکزنشینی تمایل دارند و گزینش و حضور آنها در مجموعههای معدنی مغفول مانده است. بهعنوان مثال نیروی متخصص که استراتژی و بازار بشناسد و شرایط اقتصادی جهانی و داخلی را درک کند، در معادن وجود ندارند. و اینگونه افراد هستند که در شرایط سخت میتوانند برنامه و طرح مناسب به مدیران معدن ارائه دهند تا آنها شرایط دشوار را به سلامت طی کنند.
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه