به ظاهر این موضوع نباید نگرانی را برای چینی ها ایجاد کند، چرا که واردات فولاد آمریکا از چین چند سالی است تحت تعرفه های سنگین قرار دارد، تا جایی که نام چین در میان ۱۰ صادرکننده برتر فولاد به آمریکا طی ۲۰۱۷ به چشم نمی خورد.
اما نکته جالب اینکه صادرات برخی کشورهای همسایه چین به آمریکا طی همین مدت افزایش قابل ملاحظه ای داشته است. به عنوان مثال، ویتنام طی سال گذشته بیش از دو برابر حجم صادرات فولاد در ۲۰۱۶ را به آمریکا ارسال نموده است. از سوی دیگر، طبق آمار گمرک چین، صادرات فولاد این کشور نیز به ویتنام طی دوره مشابه رشد فزاینده ای داشته است. پیام این کار آن است که چین فولاد خود را از طریق واسطه ها به مقاصد خود می فرستد تا از این طریق قابلیت ردیابی اصالت محصول برای مقامات کشورهای هدف میسر نباشد.
وزارت تجارت آمریکا طی چند روز اخیر نزدیک به ۲۰۰ درصد تعرفه گمرکی را بر روی محصولات گالوانیزه و ورق سرد صادراتی از ویتنام اعمال نمود، چرا که معتقد است اتاق بازرگانی این کشور بستری برای صادرات محصولات چینی به آمریکا را فراهم کرده است.
همچنین، طبق بررسی ها می توان کره جنوبی، تایلند و حتی اندونزی را نیز در معرض خطر مشابه قلمداد نمود. علیرغم اینکه کره جنوبی طی چندسال اخیر هر ساله واردات فولاد خود را از چین افزایش داده است، صادرات این کشور به آمریکا در نتیجه رشد مصرف داخل اندکی کاهش یافته است. اندونزی و تایلند نیز طبق آمار رسمی گمرک افزایش شدیدی را در میزان صادرات خود به ایالات متحده ثبت ننموده اند و بعید به نظر می رسد که شرایطی مشابه ویتنام را پیش روی خود ببینند.
اما نکته حائز اهمیت در این بحث، هدف سیاسی دولت ترامپ برای تامین خوراک داخلی جهت جذب حمایت طبقه کارگر می باشد. ترامپ قصد دارد تا با این حربه، مجددا اعتماد شرکت های فولادساز و حمایت ایالت های فولادی مانند پنسیلوانیا را در انتخابات میان دوره ای کنگره به دست آورد. همچنین، وی قصد دارد تا اهرم های فشار خود را برای مذاکرات آتی با هیئت چینی افزایش داده و قدرت امتیازگیری بالاتری داشته باشد.
فولادنیوز
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه