شمش فولاد خوزستان و نیشابور عرضه نمی شد، کارخانه های خصوصی آخر هفته سایز ۱۵۰ میلیمتر را کمتر از ۲۸۵۰۰ ریال صحبت نمی کردند. روز سه شنبه فولاد خوزستان ۳۰ هزار تن شمش را در قیمت پایه ۲۵۷۴۰ ریال فروخت درحالیکه یک ماه قبل در ۱۹/۲/۹۷ همین کالا در قیمت پایه ۲۴۱۹۲ ریال معامله شده بود. هردو معامله امتیاز اعتباری داشت، بنابراین در خلال یک ماه قیمت پایه نهائی ۷ درصد افزایش یافت. این افزایش قیمت با توجه به قیمت آهن اسفنجی فروخته شده در بورس در پایه ۱۲۶۵۵ ریال همان تاریخ ۲۳/۳ قابل توجیه بود. بر اساس رابطه قیمت شمش فولاد خوزستان یا آهن اسفنجی قیمت پایه شمش منطقی است، آنچه که تعجب آور بود تفاوت قیمت پایه عرضه با قیمت فروخته شده بود که ده درصد افزایش نشان می دهد علت این امر آن است که به علت:
۱-فولاد خوزستان نزدیک به یک ماه عرضه نداشت بنابراین بازار در عطش این عرضه بود.
۲-در طول هفته گذشته قیمت مقاطع حدود ۱۲ درصد بالا رفته بود.
۳-با توجه به اعتباری بودن عرضه، تقاضا برای آن بالا بود در نتیجه رقبا قیمت را در بورس بالا بردند.
در فاصله اول امسال تا این هفته چهار عرضه از طرف فولاد خوزستان بوده است. عرضه اول ۲۳۲۵۹ ریال در تاریخ ۲۲/۱/۹۷ عرضه دوم در ۵/۲/۹۷ در قیمت ۲۲۰۰۰ ریال که مچینگ بوده، عرضه سوم ۱۹/۲ در قیمت ۲۴۱۹۲ و عرضه چهارم ۲۳/۳ در پایه ۲۵۷۴۰. در عرضه اولیه رقابت نبود چون فروش نقدی بود ولی در عرضه سوم و چهارم در رقابت، خریدارها قیمت را بالا بردند. البته ادامه این روند به نظر نمی رسد با همین فاصله باشد.
هفته گذشته فولاد کاوه جنوب کیش که معمولاً با احتیاط عمل می کند روز چهارشنبه بیست هزار تن شمش را در قیمت پایه ۲۳۴۰۰ ریال عرضه کرد ولی موفق شد با رقابت در قیمت ۲۵۴۶۵ ریال بفروشد. این قیمت هم در تناسب با قیمت آهن اسفنجی ۱۲۵۲۸ ریال بورس کاملا قابل توجیه است، کاوه جنوب کیش برنده اصلی هفته گذشته بود چراکه کالایش را نقدی فروخت و از طرف دیگر با توجه به تفاوت کرایه حمل با فولاد خوزستان قیمت تمام شده برای خریدار هر کیلو حدوداً ۲۶۲۰۰ تومان پایه در می آید. با توجه به آنکه این کارخانه سهم عمده تولیدش را صادر می کند و تمایلی به بازار داخلی ندارد عرضه ۲۰ هزار تنی فرصت خوبی بوده که از آن بهره گرفته است.
در ماههای پیش رو صادرات فولاد اعم از مواد خام یا فولاد میانی یا ساخته شده با تحریم جدی روبروست. در هفته گذشته طرفهای معاملاتی ایران در دوبی این مشکل را لمس کردند، طبعاً روند صادرات کند خواهد شد در این میان صنعت فولاد برای جبران کاهش صادرات مجبور می شود دو سیاست را دنبال کند. از یک طرف حجم تولید را پایین خواهد آورد از طرف دیگر عرضه به بازار داخل را افزایش خواهد داد، این در حالی است که به علت محدودیت صادرات مقاطع حجم تقاضای شمش هم پایین خواهد آمد بنابراین افزایش قیمت شمش حداکثر در دامنه نوسان قیمت آهن اسفنجی خواهد بود. بعد از یک دوره کوتاه مدت به علت بالا رفتن هزینه نهائی دوباره کارخانه ها مجبور به افزایش قیمت پایه خواهند شد. فولاد خوزستان ناخواسته رفتار مبارکه را دنبال خواهد کرد و مجبور خواهد شد پس از سه ماه با فروش اعتباری یا ترفندهای دیگر قیمت را به بهانه رقابت در بورس بالا ببردچراکه حجم صادرات کاهش می یابد مگر آنکه اتفاقات دیگری بیفتد.
مقاطع در بازار ایران
قیمت میانگین میلگرد ۸ تا ۳۲ میلیمتر روز شنبه ۳۰۱۴۷ ریال بود، روند صعودی قیمت تا سه شنبه ادامه یافت. روز سه سشنبه با افزایش قیمت شمش به ۲۵۷۴۰ ریال قیمت ها شروع به افزایش کرد، این روند روز چهارشنبه ادامه یافت. روز پنج شنبه بعضی از کارخانه ها بازهم قیمت پیشنهادی را تا ۱۰۰ تومان هر کیلو افزایش دادند. روز سه شنبه ذوب آهن سبد میلگرد را در قیمت پایه ۲۹۵۱۳ ریال فروخت، این قیمت به امیدواری بازار منجر شد و یکی از دلایل افزایش قیمت همین بود، درحالیکه قیمت عرضه اولیه ۲۷۵۰۰ ریال بود. تیرآهن همان روز در بورس برای سایزهای ۱۴ تا ۱۸ در قیمت ۲۹۰۰۰ ریال عرضه شد ولی در قیمت ۳۰۱۱۹ ریال معامله شد درحالیکه متوسط قیمت تیرآهن در بازار روز شنبه ۳۱۷۱۷ ریال بود ولی تا چهارشنبه به ۳۲۶۶۷ ریال افزایش یافت. نبشی و ناودانی هم همین روند را داشت. روز شنبه قیمت ها ۱۲۰۰ ریال بالا رفت تا دوشنبه آرام گرفت و سه شنبه بطور متوسط ۹۰۰ ریال و چهارشنبه ۱۴۰۰ ریال هر کیلو بالا رفت. این روند شتاب آمیز روز پنج شنبه با ابهاماتی روبرو شد، خریدارها دست کشیدند و عده ای از آنها از بازار عقب نشستند. علیرغم اافزایش قیمت ها حجم فروش کارخانه ها به همان نسبت بالا نرفت، بنابراین افزایش قیمت ناشی از بالا رفتن قیمت شمش بود البته عده ای از بنکدارها که در خلال اعتصاب راننده ها و تعطیلات هفته قبل انبارهایشان خالی شده بود سه روز اول هفته خرید کردند ولی روند صعودی قیمت در هفته آینده نمی تواند ادامه داشته باشد چراکه حجم عمده ای از خریدهای قبل از تعطیلات روی پایه قیمت تمام شده ۲۷۰۰۰ ریال بوده که به علت اعتصاب حمل نشده بود. امروز بخشی از این خریدها در انبارها موجود است یه به پروژه ها رفته، بنابراین بازار حداقل دو هفته زمان نیاز دارد تا خود را با قیمت های جدید تطبیق دهد. موجودیهای فعلی شاید برای دو هفته کافی نباشد اما سقف قیمت به جائی رسیده که همه را محتاط کرده است. از طرف دیگر، با احتساب قیمت پایه شمش فولاد خوزستان در ۲۵۷۴۰ ریال پایه قیمت میلگرد با احتساب کرایه حمل نباید از ۲۸۷۴ بالاتر باشد بنابراین قیمت میلگرد با احتساب ارزش افزوده همین ۳۱۰۰۰ تا ۳۱۵۰۰ ریال هر کیلو است اما آنچه تعیین کننده روند قیمت مقاطع است، تقاضا نیست بلکه انتظار مصرف کننده است. باید دید آیا بازار تمایل دارد در این قیمت یا بالاتر خرید کند؟
تجربه نشان داده است که تب بازار هیجانی زود فروکش می کند بنابراین هفته آینده هفته منطقی شدن قیمت میلگرد است. نباید فراموش کرد که بعضی از تولیدکنندگان مقاطع کالا را در قیمت پایین فروخته اند و هنوز آن را تحویل نداده اند. تجاری که این کالاها را خریده اند در هفته آینده سود خوبی خواهند داشت، بنابراین آنها را روانه بازار خواهند کرد. همین امر به درهم ریختگی بازار، پس کشیدن تقاضا و کاهش قیمت منجر خواهد شد.
ورق در بازار ایران
ورق گرم ضخامت ۲ میلیمتر رول روز شنبه ۳۰۶۵۰ ریال قیمت داشت ولی روند صعودی قیمت از همان شنبه شروع شد تا چهارشنبه که به ۳۲۸۰۰ ریال رسید. علت این افزایش قیمت بالا رفتن نرخ ارز از یک سو و مهم تر از آن توقف فروش عرضه کنندگان سی آی اس به ایران بود. با این توقف تقاضا به سمت تولیدات داخل رفت و باعث بالا رفتن قیمت آنها شد. ورق گرم کلاس ب مبارکه که در پایه ۲۳۰۸۷ ریال عرضه شده بود با بیش از ۱۰۰ هزار تن تقاضا روبرو شد و بهمین علت قیمت فروش به ۲۷۰۲۰ ریال رسید . ورق گرم کلاس سی هم ۲۵۳۹۵ ریال معامله شد، میانگین قیمت ورق ۳ تا ۱۵ میلیمتر مبارکه در بازار ۲۹۱۷۵ ریال بود در پایان هفته به ۲۹۹۸۶ ریال رسید ولی بازار ضخامت های ۶ میلیمتر به بالا با ابهام روبروست.
عده ای انتظار دارند قیمت بالا برود، چون بازار قدرت جذب افزایش قیمت را نخواهد داشت عده ای دیگر معتقدند که به علت بالا رفتن تفاضا در بورس و کنترل حجم عرضه از طرف مبارکه قیمت بالا خواهد رفت. در هر حال، بازار ورق یک بازار حساس است و رفتار هیجانی در آن به سرعت باعث عقب نشستن تقاضا در آن می گردد.
ورق های گرم ضخامت ۱۵ میلیمتر به بالا تا روز سه شنبه آرام بود ولی با عرضه تختال فولاد خوزستان بازار بهم ریخت. عرضه فولاد خوزستان در ۲۳۴۰۰ ریال پایه بود ولی قیمت نهائی پایه ۲۴۲۹۰ ریال، بهمین علت روز چهارشنبه قیمت میانگین بازار به ۳۱۲۱۳ ریال رسید که نسبت به روز شنبه هزار ریال بالاتر بود. عرضه محصولات اکسین به علت اعتصاب راننده ها و تعطیلات در دو هفته گذشته با محدودیت روبرو بوده ولی در هفته های پیش رو این محدودیت کمتر خواهد شد. به نظر نمی رسد روند صعودی قیمت ادامه داشته باشد. ورق های کاویان با محدودیت شدید عرضه روبروست و به همین دلیل در میانگین قیمت ها دیده نشده است.
ورق سرد تا روز یکشنبه روند آرامی داشت. میانگین قیمت ۴۰/۰ تا ۲ میلیمتر ۳۵۷۱۷ ریال بود. از روز دوشنبه معاملات به حالت انتظار درآمد چون همه منتظر بورس بودند. مبارکه در ۱۷/۲/۹۷ این کالا را در ۲۹۳۶۰ ریال پایه در بورس فروخته بود. روز دوشنبه قیمت عرضه را به ۲۸۷۰۶ ریال پایین آورد ولی رقابت باعث شد قیمت به ۳۱۵۷۶ ریال برسد که حدود ۸ درصد بیشتر از قیمت فروخته شده در ۱۷/۲/۹۷ بود. این تغییر روی بازار اثر گذاشت، با نوسان قیمت ارز میانگین تا روز چهارشنبه به ۳۷۵۲۷ ریال رسید. با توجه به عدم عرضه از سی آی اس به تدریج در خلال یک ماه آینده بازار کاملا در اختیار مبارکه خواهد بود. در حال حاضر موجودی بعضی از ضخامت ها پایین است و عرضه آنها محدود، بخصوص ضخامت های زیر ۷۰/۰ میلیمتر، ولی با محدود شدن صادرات قیر و روغن که امروز احساس می شود، تقاضای این سایزها هم کاهش خواهد یافت.
ورق گالوانیزه بطور متوسط در قیمت ۴۲۶۴۷ ریال روز شنبه معامله می شد. تا روز سه شنبه روند قیمت صعودی بود و به ۴۳۱۸۰ ریال رسید ولی به علت قدرت جذب بازار روز چهارشنبه به ۴۲۵۵۹ ریال برگشت.
در طول هفته گذشته تجار به دنبال پر کردن خلاء ناشی از تخلیه انبارها بودند ولی این امر تا روز چهارشنبه صورت گرفت. از آنجاکه تقاضا فاکتور غالب در هفته گذشته بود، قیمت ها روند صعودی داشت. از هفته آینده تقاضا در بازار فاکتور تعیین کننده را خواهد داشت ولی یک امر محقق است و آن این است که روند نسبی بالا رفتن قیمت تا پایان سال دنبال خواهد شد و منحنی آن صعودی خواهد بود که دلایل اقتصادی دارد، بخصوص مسأله حجم نقدینگی. بالا رفتن قیمت باعث محدود شدن قدرت خرید تاجر می گردد در نتیجه حجم سفارش و خرید پایین می آید، با پایین آمدن حجم تقاضای کل، اول تعدادی از تولید کننده ها از دور خارج می شوند و به دنبال آن میزان تولید کارخانه های بزرگ کاهش خواهد یافت. پایین آمدن حجم تولید هزینه نهائی را بالا می برد در نتیجه روند صعودی قیمت با نشیب و فراز متفاوت دنبال خواهد شد. این منطق اقتصاد است هرچند که در شرایط فعلی، سیاست حاکم بر اقتصاد می باشد.
فولاد ایران
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه