این اصلاحات با هدف واقعیسازی قیمتها، کنترل نوسانات، جلوگیری از التهابات قیمتی و ایجاد شفافیت بیشتر در معاملات زنجیره فولاد انجام شده و میتواند در هفتههای آینده اثرات محسوسی بر قیمتهای داخلی و صادراتی بگذارد.
با توجه به داده های منتشر شده، شرکت معدنی Vale نسبت به سایر فعالان بازار دیدگاه خوش بینانه تری نسبت به بازار سنگ آهن چین دارد.
دبیر انجمن سنگ آهن ایران گفت: هزینه حمل محصولات معدنی در کشور به ازای هر تن حدود ۳۵ تا ۴۰ دلار است و در واقع محصولات فولادی ایرانی، ۴۰ دلار زیر قیمت جهانی به فروش میرود.
در حالی در سال ۲۰۲۲ تولید جهانی آهن خام ۱.۳۹ میلیارد تن بود که این میزان تولید در سال ۲۰۲۳ به ۱.۴۱ میلیارد تن رسید و کماکان چین، هند و ژاپن تولید کنندگان برتر این بخش هستند.
آمار تولید انواع محصولات زنجیره فولاد در ۹ ماهه نخست سال جاری حکایت از آن دارد که میزان تولید در این حوزه تفاوت چندانی با آمار تولید آنها در مدت مشابه سال گذشته ندارد.
با افزایش فشار نظارتی و کاهش حمایت بنیادی، قیمت سنگ آهن ممکن است در هفته آینده در نوسان باشد.
بررسی ها از وضعیت بازار آهن نشان می دهد که قیمت میلگرد ۱۴ ذوب آهن در ساعات پایانی دیروز (۳ بهمن) ۷۰۰ تومان رشد داشته است. کارشناسان فروش قیمت میلگرد ۱۴ ذوب آهن را ۲۵ هزار و ۷۰۰ تومان اعلام کرده اند.
با آغاز نوسانات ارزی، بازار زنجیره فولاد نیز تحت تاثیر قرار گرفته است، به طوری که قیمت همه حلقههای زنجیره فولاد روند افزایشی داشته و از این رو کاهش عرضهها در بازار فیزیکی بورسکالای ایران رخ داده است.
با آغاز نوسانات ارزی، بازار زنجیره فولاد نیز تحت تاثیر قرار گرفته است، به طوری که قیمت همه حلقههای زنجیره فولاد روند افزایشی داشته و از این رو کاهش عرضهها در بازار فیزیکی بورسکالای ایران رخ داده است. میزان رقابت در رینگ فیزیکی افزایش داشته و در روز معاملاتی دوم بهمن ماه ۹۴ درصد شمشهای عرضه شده مورد معامله قرار گرفت.
رئیس انجمن سنگ آهن ایران گفت: امروزه هر چه به محصولات نهایی در زنجیره فولاد نزدیک میشویم، باید عوارض کاهش یابد و برای محصولات پایین دست عوارض صادراتی سنگینتری وضع شود؛ اما زمانی موثر است که زنجیره به تعادل و توازن رسیده باشد.
صنعت فولاد در سالهای اخیر به دلیل قطع برق و گاز بخشی از برنامههای تولیدی خود را از دست دادهاست که نهتنها بر افزایش هزینههای تولید اثر داشته بلکه این موضوع بهنوعی به نفع رقبای صادرکنندگان به بازارهای منطقه است که سهم ایران را از آن خود میکنند.