رشد تقاضای فولاد با شیب متوسط

پيش‌بيني‌ سلزمان جهانی فولاد حاکی از آن است که در سال 2019 تقاضا براي فولاد، رشد خود را ادامه دهد اگرچه شتاب آن چندان بالا نخواهد بود.

از عوامل کاهش شتاب در رشد تقاضاي فولاد امسال مي‌توان به فضاي نااطميناني به دليل تداوم تنش‌هاي تجاري و بي‌ثباتي واحد‌هاي پولي اشاره داشت. با اين حال در برخي از کشورها نظير کره‌ جنوبي و ترکيه که در سال 2018 با رکود در اين بخش مواجه بودند، پيش‌بيني مي‌شود سال 2019 با بهبود رونق در بازار فولاد مواجه باشند. از سوي ديگر، سنگ‌ آهن به‌عنوان فلزي حياتي و وابسته به فولاد روند کاهش قيمت خود را در سال 2019 نيز ادامه خواهد داد.

به گزارش گروه اقتصاد بين‌الملل روزنامه «دنياي اقتصاد»، بر اساس گزارشي که «سازمان جهاني فولاد» منتشر کرده است تقاضاي جهاني براي فولاد در سال 2018 رشد 3.9 درصدي را نسبت به سال 2017 داشته است. اين سازمان همچنين پيش‌بيني مي‌کند که تقاضاي جهاني براي فولاد در سال 2019 افزايش 1.4 درصدي نسبت به سال قبل ميلادي را ثبت کند. در سال 2018 رشد تقاضا در صنعت فولاد با توجه به بهبود سرمايه‌ گذاري در اين بخش ادامه داشته است. انتظار مي‌رود که رشد تقاضا براي فولاد در سال 2019 نيز همچنان مثبت باقي بماند. با وجود بهبود تقاضا براي فولاد در سطح جهاني از سال 2017 به سال 2018 ، اما ريسک‌ها در اين بخش افزايش يافته‌ است. افزايش شعله‌هاي جنگ تجاري و تغييرات و بي‌ثباتي واحد‌هاي پولي موجب افزايش بي‌ثباتي و نا‌اطميناني در اين صنعت شده است. عادي‌سازي سياست‌هاي پولي در آمريکا و اروپا مي‌تواند بر واحد‌هاي پولي در اقتصاد‌هاي نوظهور نيز تاثيرگذار باشد.

بررسي وضعيت بازار فولاد 2019
در نيمه نخست سال 2018، تقاضاي چين براي فولاد با وجود عوامل محرکي همچون بخش مسکن و اقتصاد جهاني تقويت شد. اگرچه اجرايي شدن اقداماتي در جهت متوازن‌سازي اقتصاد و مقررات سرسختانه محيط‌زيستي مي‌تواند در سال 2019 موجب کاهش سرعت رشد تقاضا براي اين سال شود. در سال جاري چين مي‌تواند همزمان با ريسک‌هاي کاهشي و افزايشي مواجه شود. ريسک‌هاي کاهشي مي‌تواند ناشي از اختلافات تجاري کنوني ميان آمريکا و چين و رونق در حال کاهش اقتصاد جهاني ناشي شود. اگر دولت چين تصميم به استفاده از عوامل انگيزشي و محرک بازار براي محدود ساختن رکود احتمالي در اقتصاد اين کشور بگيرد درحالي که فضاي اقتصادي در شرايط نابسامان قرار دارد، تقاضاي فولاد در سال 2019 تقويت خواهد شد.

از سوي ديگر، انتظار مي‌رود تقاضاي فولاد در سال 2019  رشد متوسطي داشته باشد. تقاضاي فولاد رشد يک درصدي را در سال 2018 در کشورهاي درحال توسعه داشته است، اما اين ميزان در سال 2019 به 1.2 درصد افزايش خواهد يافت. تقاضاي فولاد در آمريکا در سال 2017 رشد قابل‌توجهي داشت که افزايش استفاده خريداران و سرمايه‌گذاري‌هاي تجاري که با مشوق‌هاي مالي تقويت شدند از عوامل اين افزايش تقاضا بوده‌اند. با اين حال انتظار مي‌رود با ‌توجه به رشد ملايم توليدات صنعت خودرو و فعاليت‌هاي ساختماني، رشد تقاضاي فولاد در سال 2019 نيز با شيب ملايمي افزايش يابد.

همچنين انتظار مي‌رود تقاضای داخلی موجب شود بهبود گسترده تقاضا برای فولاد در اروپا ادامه یابد، اگرچه شتاب آن کاهش خواهد يافت. با اين حال انتظار مي‌رود که در اروپا طي سال 2019 تقاضا در بخش خودرو نيز با کاهش مواجه شود. اگرچه بنيان‌هاي اقتصاد اروپا در سلامت به‌سر خواهد برد تقاضاي فولاد در سال 2019 با کاهش شتاب مواجه خواهد بود که بخش عمده‌اي از اين حالت در نتيجه ايجاد نااطميناني به دليل اختلافات تجاري است. در ژاپن اما تقاضا در صنعت فولاد همچنان باثبات خواهد بود که عوامل اصلي آن نيز درآمد بالاي شرکت‌ها، تداوم سياست‌هاي انبساطي پولي، تقاضا به‌دليل المپيک آتي توکيو و نياز روز‌افزون به سرمايه‌گذاري در بخش ماشين آلات هستند. صنعت فولاد که در کره‌جنوبي در سال 2018 با رکود مواجه شد انتظار مي‌رود در سال 2019 نيز تنها با بهبود بسيار ناچيزي روبه‌رو شود.

در هند انتظار مي‌رود که تقاضا براي فولاد به آمار بالاتري دست يابد. تقاضاي فولاد نيز به دليل بهبود سرمايه‌گذاري و برنامه‌هاي احداث زيرساخت‌ها حمايت خواهند شد. با اين حال بدهي‌هاي شرکت‌ها لنگري بر چشم‌انداز سال 2019 خواهد بود. کند شدن فعاليت‌هاي ساختماني و تغييرات ارزش سهام موجب رشد آهسته تقاضا در منطقه «آسه‌آن» در سال‌هاي 2017 و 2018 شده است، اما انتظار مي‌رود که تقاضاي فولاد براي سال 2019 شتاب رشد خود را بازيابد که برنامه‌هاي زيرساختي در سال 2019 و پس از آن، از مهم‌ترين محرک‌هاي آن است. ريسک‌هايي که در پيش‌روي اين منطقه قرار دارد را مي‌توان تنش‌ها تجاري ميان آمريکا و چين، بي‌ثباتي واحد‌هاي پولي و بي ثباتي سياسي دانست.

تقاضا براي فولاد در آسياي در حال توسعه به استثناي چين پيش‌بيني مي‌شود که با رشد  6.8 درصدي در سال 2019 مواجه شود. در وصف اقتصاد‌هاي نوظهور و در حال توسعه نيز بايد گفت که بهبود تقاضا کندتر از آن بوده است که بتواند شتاب بگيرد چراکه فضاي نااطميناني در بازار داخلي و خارجي فولاد ايجاد شده است. از دلايل اصلي کندي در رشد تقاضاي فولاد مي‌توان به اصلاحات ساختاري، آسيب‌پذيري بالاي بازارهاي مالي و فشار‌هاي احتمالي بر واحد‌هاي ارزي در نتيجه تنش‌ها در اقتصاد جهاني اشاره کرد.

در کشورهاي عضو شوراي همکاري خليج‌ فارس اصلاحات و تقويت بازار نفت موجب افزايش رشد تقاضا براي فولاد با شتاب کند خواهد شد. اگرچه چشم‌انداز بازار فولاد براي ايران به‌دليل اعمال مجدد تحريم‌هاي آمريکا وضعيت مناسبي در سال 2019 نخواهد داشت. حتي با افزايش بهاي جهاني نفت، پيش‌بيني مي‌شود که رشد تقاضاي فولاد در روسيه با شتاب ناچيزي همراه باشد. تقاضاي فولاد در ترکيه نيز در سال 2018 و با توجه به بحران ارزي اين کشور کاهش يافت که اقدامات دولت در راستاي ايجاد ثبات مالي و بازگشت اين کشور به رقابت بخش توليد انتظار مي‌رود تا به بهبود بازار فولاد ترکيه کمک کند.

چشم‌انداز بازار سنگ آهن در 2019

 آمارهاي چند سال اخير نشان از آن دارد که قيمت اين فلز با روند کاهشي مواجه بود است. بر اساس رقم اعلام شده توسط بانک کانادايي اسکاتيا، ميانگين بهاي اين فلز حياتي از 72 دلار در هر تن طي سال 2017 به 70 دلار در سال 2018 رسيده است. در ادامه همين روند پيش‌بيني مي‌شود که ارزش سنگ‌آهن در سال 2019 به 65 دلار در هر تن کاهش يابد. اين در حالي است که در سال 2013 اين رقم براي هر تن سنگ‌ آهن معادل 130 دلار بود. کارشناسان معتقدند با نگاهي به سال 2018 مي‌توان دريافت که جنگ‌ تجاري آثار مخرب کمتري بر بازار سنگ آهن نسبت به ديگر فلزات به‌مانند فولاد داشته است. اين موضوع مي‌تواند مهر تاييدي بر آن باشد که وضعيت اين فلز تا حد زيادي به اشتياق چين براي توسعه وابسته است.

کارشناسان موسسه «فوکس اکونوميک» بر اين باورند که نوسانات بازار سنگ آهن تا حد زيادي به سلامت اقتصاد جهاني وابسته خواهد بود. بر اين اساس انتظار مي‌رود افزايش توليد و کاهش تقاضا براي ساخت املاک در چين ‌مانند لنگري بر قيمت‌ها عمل کند و آن را طي فصل‌هاي آتي کاهش دهد. همچنين به‌دليل کاهش اطمينان در نتيجه اختلافات تجاري ميان واشنگتن و پکن و همچنين در عرصه گسترده‌تر اقتصاد جهاني، چشم‌انداز بازار سنگ‌آهن در سال 2019 تيره خواهد بود. اين موسسه اقتصادي پيش‌بيني مي‌کند که قيمت اين فلز تا فصل چهارم سال 2019 به 58 دلار برسد و با ادامه همين روند در سال 2020 نيز قيمت سنگ‌آهن به 57 دلار کاهش يابد.

منبع: دنیای اقتصاد