اما مشکلاتی که طی چند سال اخیر و تداوم آن در سال جاری برای فولادسازان به وجود آمده، باعث شده تا تولید فولاد دیگر توجیه اقتصادی نداشته باشد. در حالی که در سراسر جهان دولتها حمایت بسیار گستردهای از بخش تولید فولاد میکنند، اما در کشور ما به رغم عدم حمایت دولت، تولیدکنندگان به فعالیت تولیدی خود ادامه داده و حتی به افزایش تولید نیز مبادرت میکنند.
در حالی كه براساس پیش بینی ها تا سال 1400 ظرفیت تولید فولاد به میزان ۵۵ میلیون تن در نظر گرفته شده اما گویا تاکنون برای بیش از ۱۰۰میلیون تن فولاد مجوز صادر شدهاست. این در حالی است که برای این میزان تولید در ایران تقاضا وجود ندارد و به نظر میرسد بسیاری از این مجوزها خارج از برنامه صادر شده است و از آن گذشته ، سرانجام بسیاری از این مجوزها معلوم نیست.
به اعتقاد کارشناسان و مسئولان حوزه فولاد اخذ مجوز به معنای اجرای پروژه نیست چرا که برخیها فقط در مرحله اخذ مجوز باقی میمانند و نمیتوانند به مرحله اجرا برسند.
کارشناسان اعتقاد دارند که دولت نمیتواند برای افرادی که خواهان دریافت مجوز برای واحدهای تولیدی هستند، مجوز صادر نکند اما کاری که میتوان در این زمینه انجام داد این است که به پروژههایی با توجیه فنی و اقتصادی مجوز و تسهیلات ارائه دهند.
شهرستانی عضو هیات مدیره انجمن تولید كنندگان فولاد:
مجوزهای اضافی را شبه دولتی ها گرفته اند
در همین رابطه رضا شهرستانی عضو هیات مدیره انجمن تولید كنندگان فولاد در گفت و گو با فولاد نیوز، با انتقاد از رویه شبه دولتی ها برای اخذ مجوز از دولت گفت: هم اكنون ما درحالی شاهد اخذ مجوز از سوی دولت برای افتتاح طرح های فولادی برای شركت های شبه دولتی هستیم كه مطالعات كارشناسی بر روی طرح های فوق از سوی آن ها صورت نگرفته است.
وی، با بیان این كه شركت چادرملو مجوز افتتاح دو كارخانه فولادی را از دولت اخذ كرده است افزود: این دو كارخانه مقرر شده است بالغ بر یك میلیون تن میلگرد تولید كند این در حالیستكه ظرفیت میلگرد هم اكنون در ایران بالغ بر 24 میلیون تن است.
عضو هیات مدیره انجمن تولید كنندگان فولاد، با بیان اینكه میانگین مصرف میلگرد سالیانه در ایران میانگین 7 میلیون تن است افزود: براساس برآوردهای صورت گرفته در صورت رونق ساخت و ساز میانگین حداكثر میزان مصرف به 10 میلیون تن در سال افزایش می یابد.
عضو هیات مدیره انجمن تولیدكنندگان فولاد، با بیان اینكه مجوزهایی كه تا كنون دولت برای افتتاح طرح های فولادی داده است به سرانجام مثبتی نرسیده است گفت: هم اكنون 70 میلیون مجوز فولادی در كشور نیمه كاره رها شده است.
شهرستانی، با بیان این كه ما هم اكنون در ایران با مازاد تولید مواجه هستیم افزود: در حال حاضر چادرملو در حالی خواستار اخذ مجوز برای افتتاح كارخانه های فولادی است كه معتقد است از سنگ های معدنی باید استفاده بهینه بكند. این در حالیست كه اخذ مجوز به شركتهایی نظیر چادرملو موجب خواهد شد كه تمام شركت های فولادی به جان یكدیگر بیفتند.
وی، با اشاره به افزایش ظرفیت تولید شمش ایران در سال جاری افزود: با توجه به افزایش میزان ظرفیت صادرات بالغ بر 8 میلیون تن در سال جاری مقرر شده است كه امسال 5 میلیون تن دیگر به تولید شمش كشور افزوده شود. از این رو براساس برنامه ریزی های صورت گرفته مقرر شده است كه 80 درصد صادرات بر روی شمش متمركز شود.
عضو هیات مدیره انجمن تولید كنندگان فولاد، با بیان اینكه شركتهای شبه دولتی فولادی، به منظور تكمیل زنجیره تولید و سودهای شخصی در تلاش برای اخذ مجوز برای تاسیس كارخانه هستند گفت: دولت با ارائه مجوز به شركتهای شبه دولتی زمینه تعطیلی كارخانه های بخش خصوصی را در كشور فراهم می كند.
شهرستانی ادامه داد: در كشورهای توسعه یافته به منظور پیشگیری از تعطیلی واحدهای فولادی طرح ادغام واحدها با یكدیگر مطرح می شود اما در ایران دولت با ارائه مجوز به واحدهای دولتی و شبه دولتی زمینه ركود و در نهایت تعطیلی كارخانه های فولادی را فراهم می كند.
خلیفه سلطانی، دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران:
تولید کنسانتره و گندله فقط در کنار معادن توجیه اقتصادی دارد
از سویی دیگر رسول خلیفه سلطانی، دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در اینباره معتقد است: درخواست برای مجوزهای فولادی به این صورت است که یکسری از افراد مجوز احداث کارخانه یا واحد تولیدی را میگیرند اما به خاطر تامین مالی نبودن یا به صرفه نبودن طرح نمیتوانند پروژههایی خود را اجرایی کنند.
وی ادامه داد: گاهی خود بانکهای عامل متوجه میشوند که مجوزهای اخذ شده از سوی افراد دارای توجیه اقتصادی نیست یا خود واحدها به این یقین میرسند که واحدها برای آنها صرفه اقتصادی ندارد و از ادامه فعالیت صرفه نظر میکنند.
به گفته دبیر انجمن تولید كنندگان فولاد، بانکها نباید به هرگونه مجوزی تسهیلات بدهند چرا که بخشی از بار تامین سرمایه مورد نیاز واحدهای جدید بر عهده سیستم بانکی است و سیستم بانکی باید به اندازه کافی سختگیری کرده و عوامل موثر بر موفقیت طرح پیشنهادی را بررسی و شناسایی کنند.
وی افزود: همچنین محل احداث طرحها باید در نظر گرفته شود. تاکنون هر طرح فولادی که در ایران پیشنهاد و اجرا شده به جز در جنوب کشور و در نزدیک آبهای آزاد در نقاط دیگر توجیه اقتصادی ندارد و هر کسی میخواهد طرح فولادی احداث و راهاندازی کند باید در مناطق جنوبی کشور باشد تا ادامه کار واحد فولادی به نوعی تضمین شود.
به گفته وی، تولید کنسانتره و گندله در کنار معادن توجیه اقتصادی دارد اما آنچه مسلم است باید دقت شود احداث کارخانههای فولاد در مرکز کشور نباشد. در مقابل نیز نباید در تولید کنسانتره و گندله و آهن اسفنجی سختگیری شود چراکه اینها جزو مزیتهای کشور به شمار میآید و باید کنار معادن احداث شوند که زیرساختهای لازم مانند گاز و برق وجود دارد اما از تولید آهن اسفنجی به بعد باید کارخانهها در بنادر احداث شوند.
به گفته خلیفهسلطانی از حالا به بعد نباید برای داخل کشور فولاد تولید کنیم بلکه باید هدف صادراتی داشته باشیم یعنی تولید ما صادرات محور باشد به همین دلیل بانکها نباید اجازه دهند فولادسازیها در اقلیم مرکزی ایران احداث شوند.به گفته وی، برای سال ۱۴۰۴ قرار است ۵۵میلیون تن تولید فولاد داشته باشیم و باید در همین چارچوب مجوز داده شود البته بسیاری از مجوزها عملیاتی نمیشوند.
احرامیان، مدیرعامل فولاد یزد:
بسیاری از طرح های فولادی نیازمند بازبینی است
بهادر احرامیان، مدیرعامل فولاد یزد نیز معتقد است: فولاد واقعا حوزه ای نیست که تنها دولت و شبه دولتی ها در آن فعالیت کنند. صنعت فولاد مثل هر رشته دیگر صنعتی است. باور و تصور غلطی در دهه شصت و هفتاد شمسی، درباره فولاد بر این مبنا که باید در انحصار دولت یا گروه های بزرگ باشد وجود داشت اما تجربه ثابت کرد که این یک ادعای واهی است و بخش خصوصی می تواند در عرصه فولاد بطور مستمر و موثر فعالیت کند. مدیرعامل فولاد یزد گفت: در عرصه فولاد، بخش خصوصی و شبه دولتی حضور دارند اما بخش عمومی به اصطلاح از روند و وضعیت روز صنعت فولاد دور است. بسیاری از طرح های بخش عمومی در حوزه فولاد توجیه اقتصادی ندارد اما بخش خصوصی، از همان ابتدای کار، به دنبال تحقق این هدف است و این باعث شده در بحث فولاد موفق تر عمل کنیم. احرامیان با اشاره به اینکه شرکت های شبه دولتی بدون در نظر گرفتن اهداف اقتصادی، ارقام کلانی را بر پروژه هایی که از ابتدا مشخص است توجیه اقتصادی ندارد سرمایه گذاری می کنند گفت: می توان فهمید که بسیاری از طرح ها در بخش عمومی پشتوانه کارشناسی دقیقی ندارند اما ادامه پیدا می کنند. در میانه راه این پروژه ها به مشکل می خورند اما باز با اصرار و تا انتها بدون اینکه تغییری برای بهبودطرح انجام دهند ادامه پیدا می کند و سرمایه تلف می شود. عضو هیات نمایندگان اتاق تهران گفت: فکر می کنم مشکل اصلی در عدم بازدهی بخش عمومی در حوزه فولاد به روش تصمیم گیری در سازمان ها برمی گردد. سازمان های شبه دولتی هم با دولتی ها در این مسئله تفاوت چندانی ندارند. نظارت و کار کارشناسی در این سازمان ها بسیار کم است و نظام پاسخگویی در آن ها به سازمان های دولتی شباهت دارد. بنابراین به همان نتیجه ای می رسند که دولتی ها می رسیدند. احرامیان با تاکید براینکه ساختارها در صنعت فولاد تغییر کرده گفت: گسل ها جابه جا شده و روندی که در پیش داریم بازبینی در طرح ها رسیده است. بهتر است مسئولان شجاعت داشته باشند و تصمیمات سخت بگیرند.
این مطلب بدون برچسب می باشد.
ثبت دیدگاه